ตอน 83 - น้ำฝน Monotone (บทสัมภาษณ์)
Posted on Monday, September 22, 2008 at 12:29 pmCategory: บทสัมภาษณ์
ตอน 83 - น้ำฝน Monotone
พี จิกกะบาล : พี จิกกะบาล :
อ๊อฟ จิกกะบาล : อ๊อฟ จิกกะบาล :
ฝน โมโนโทน : ฝน โมโนโทน :
พี จิกกะบาล : สวัสดีครับ กลับมาพบกันอีกแล้วกับรายการจิกกะบาล Talk show สบายๆ สไตล์จิกกะบาล แขกรับเชิญของเราวันนี้พิเศษอีกแล้ว เป็นสาวเสียงหวาน เจ้าของเสียงในเพลง กลัว กับ รู้สึกไหม รู้บ้างไหม พบเลยแล้วกัน ฝน โมโนโทน
ฝน โมโนโทน : สวัสดีค่า
อ๊อฟ จิกกะบาล : สวัสดีค่า
พี จิกกะบาล : ข้อมูลพี่หายากมาก แนะนำตัวหน่อย
ฝน โมโนโทน : ฝนนะคะ
พี จิกกะบาล : ชื่อจริง
ฝน โมโนโทน : น้ำฝน ภักดี ค่ะ
พี จิกกะบาล : นามสกุล
ฝน โมโนโทน : หมดแล้วค่ะ ดูยาวดีมั้ย เพราะเกิดตอนฝนตกอย่างแรง แม่ก็เลยให้ชื่อน้ำฝน นามสกุลก็ยาวมาก ภักดี
อ๊อฟ จิกกะบาล : ภักดี ต่ออะไรคะ
ฝน โมโนโทน : วงตระกูล
(ทุกคนหัวเราะ)
ฝน โมโนโทน : โอ้ย ไม่รู้
อ๊อฟ จิกกะบาล : ยังงี๊ต่อให้แต่งงานก็ยังจะใช้ภักดี เพราะว่า ภักดีต่อวงตระกูล
ฝน โมโนโทน : ใช่แล้ว มันจะออกมาเป็นแบบ ภักดี แมคอินทอช อะไรยังงี๊ สมมตินะ
(ทุกคนหัวเราะ)
พี จิกกะบาล : นี่มันเลือกแล้วนี่ แต่เค้าแต่งไปแล้ว
อ๊อฟ จิกกะบาล : ยังมีน้องเล็กอีกไง
ฝน โมโนโทน : อ้า เรารอได้ เคราขึ้นเลยกว่าจะถึงตอนนั้น
(ทุกคนหัวเราะ)
ฝน โมโนโทน : ก็อย่างที่บอก ตอนนั้นก็มี Confession of monotone แล้วก็กำลังทำอัลบั้มเดี่ยวอยู่
พี จิกกะบาล : ก่อนจะไปถึงอัลบั้ม ย้อนอดีตก่อนดีกว่า
ฝน โมโนโทน : เป้นเด็กต่างจังหวัดค่ะ สระแก้ว
อ๊อฟ จิกกะบาล : เอ๊ะ ตอนสมัยพี่ฝนเกิดนี่มันเป็นสระแก้วแล้วเหรอคะ
ฝน โมโนโทน : ยังค่ะ สระแก้วเป็นปี 2536 เรียนประถม มัธยมที่นั่น แล้วมาเอ็น ที่จุฬา คณะนิเทศ
พี จิกกะบาล : แล้วมาอยู่ โมโนโทน ได้ยังไง
ฝน โมโนโทน : จริงๆรู้จักโมโนโทนมานานมากแล้ว รู้จักพี่โทนี่ พี่ กิจแจ๊ส เป็นรุ่นพี่ที่ CU band ก็ไม่ได้คุยอะไร ก็ไปดูคอนเสริ์ตบ้าง
อ๊อฟ จิกกะบาล : ก็เลยอยากไปอยู่กับเค้าบ้าง
ฝน โมโนโทน : ไม่เคยคิดเลยค่ะ แค่เป็นคนฟังเพลงคนนึง แล้วก็ชอบดนตรี
พี จิกกะบาล : แสดงว่า ไม่ได้ร้องเพลงอยู่แล้ว
ฝน โมโนโทน : ร้องค่ะ แต่ไม่ได้เรียน ก็ประกวดบ้าง ตั้งแต่เด็กๆ ประกวดงานวัด ได้พัดลมมา นี่เรื่องจริงนะเนี่ย
อ๊อฟ จิกกะบาล : พัดลมนี่ที่หนึ่งปะคะ
ฝน โมโนโทน : ที่สอง ที่หนึ่งได้ทอง ดูความแตกต่างของชนชั้น พอประกวด อาจารย์เค้าก็เห็นแววก็สนับสนุน อ่านทำนองเสนาะ อ่านเรียงความภาษาอังกฤษ ก็ประกวดเรื่อยมา
ฝน โมโนโทน : รางวัลใหญ่ที่สุดคงเป็นสมัยมัธยม รางวัลชนะเลิศเพลงสากล ระดับภาคกลางและตะวันออก วันนั้นแห่เลย เป็นหน้าเป็นตาของจังหวัด
พี จิกกะบาล : แล้วเข้ามาในโมโนโทนได้ยังไง
ฝน โมโนโทน : พี่โทนี่ไปชวนมา อัลบั้มนั้นแหละ Confession of monotone รู้สึกว่าจะขาดนักร้องที่จะร้องคู่กับใหญ่ เหมือนเค้าจะชวนเล่นๆ แต่ฝนเอาจริง ก็เอาเลย อัดเร็วมาก แต่งเสร็จวันนั้น ก็อัด อัดเสร็จตีสอง
ฝน โมโนโทน : มิกซ์ วันรุ่งขึ้นปิดอัลบั้ม
พี จิกกะบาล : เริ่มอัดตอนตีหนึ่ง 45
ฝน โมโนโทน : นั่นก็เก่งเกินไปแล้ว
(ทุกคนหัวเราะ)
พี จิกกะบาล : นั่นก็คือ เพลงกลัวนี่แหละ
ฝน โมโนโทน : ใช่ เกือบๆสองปีแล้ว
อ๊อฟ จิกกะบาล : เคยถามมั้ยว่าทำไมถึงเลือกเรา
ฝน โมโนโทน : ไม่เคยค่ะ
อ๊อฟ จิกกะบาล : กลัวเค้าตอบเหรอคะ
ฝน โมโนโทน : แหม อย่าว่างั้นสิเดี๋ยวเสียใจนะ
อ๊อฟ จิกกะบาล : เค้าชอบมาตั้งนานแล้ว แต่ไม่สบโอกาสพึ่งจะมีโอกาสชวนมากกว่า
ฝน โมโนโทน : ก็คงจะเป็นยังงั้นแหละ ก็เลยร่วมหอลงโรงกันมา
พี จิกกะบาล : ไม่ใช่แล้ว
พี จิกกะบาล : แล้วผลตอบรับเป็นไงบ้างครับ กับเพลงกลัวที่ออกมา
ฝน โมโนโทน : โหย แรงเลย หาไม่มีเลยแผงเทปเนี่ย เพราะยังไม่ได้วาง
(ทุกคนหัวเราะ)
ฝน โมโนโทน : ดีนะคะ เพลงแรก เป็นเพลงคู่ ได้ร้องกับใหญ่ โมโนโทน เสียงหล่ออยู่แล้ว เราก็แอบปลื้มอยู่นิดนึง เค้าก็ดังหลายเพลง เพลงออกมาก็หลายคนชอบนะ
พี จิกกะบาล : เสียงหล่อ แล้ว หน้าล่ะคับ
ฝน โมโนโทน : ก็ดีค่ะ เค้าน่าร๊ากกก
อ๊อฟ จิกกะบาล : เสียงสูงนะ
ฝน โมโนโทน : เค้าชอบแกล้งอะ ใหญ่ขี้แกล้งมาก
พี จิกกะบาล : แต่หน้าตาเค้าออกจะดูเป็นคนดี
ฝน โมโนโทน : อย่าเชื่อในสิ่งที่เห็น ชอบเอาตัวประหลาดมาวางในร้าน ตัวตะกวด ฝนกรี๊ดเลยอะ มันเหมือนมาก ชีวิตนี้ไม่เคยพูดคำว่าช่วยด้วย เอายังงี๊ดีกว่า “ช่วยด้วย” เสียจริตไปเลย น่ากลัวมาก ถ้ามาสตูเฟ่ เดี๋ยวจะเอาให้ดู
พี จิกกะบาล : ตอนนี้ก็นอนเล่นอยู่ในสนามหญ้าด้านหน้า
ฝน โมโนโทน : ก็เกลียดกันไปเลยอะ
(ทุกคนหัวเราะ)
พี จิกกะบาล : ต่อไปนี้ไม่มีอีกแล้วเพลงคู่
ฝน โมโนโทน : มีอีก Monotown เนี่ย ร้องไปแล้วด้วย
อ๊อฟ จิกกะบาล : แต่ก่อนที่จะเห็นไอ้ตัวนั้นใช่มั้ยคะ
ฝน โมโนโทน : ใช่ แต่ร้องไปแล้ว ชื่อเพลง Oh Girl รอฟังกันได้
พี จิกกะบาล : แล้ว Single 2 ที่ออกมาให้รู้จักกัน คือ รู้สึกไหม รู้บ้างไหม
ฝน โมโนโทน : ค่ะ อีกเพลงนึงคือ Isnt’ it the end? หรือเพลง จบแล้วหรือ ก็มี 3 เพลง ก็เป็นเพลงที่ไม่ค่อยได้โปรโมทเท่าไหร่ มันเหมือนเป็นเพลง R&B ที่อยู่ข้างใน อัลบั้มนั้น จะมีหลายสไตล์มากๆ
พี จิกกะบาล : ซึ่งจากผลงานที่ผ่านมาก็ส่งผลให้ตอนนี้ จะมี อัลบั้มใหม่แล้ว เดี่ยวด้วย
ฝน โมโนโทน : ช่าย
พี จิกกะบาล : ไม่มีพี่ใหญ่แล้ว
ฝน โมโนโทน : ช่าย
พี จิกกะบาล : พอกันที
ฝน โมโนโทน : ไม่ใช่ยังงั้น(หัวเราะ) อาจจะให้มาช่วย Featuring ก็ได้
อ๊อฟ จิกกะบาล : แต่ไม่ให้ตังค์นะ
ฝน โมโนโทน : นั่นก็ใช่อีก(หัวเราะ) อย่าเอ็ดไป
พี จิกกะบาล : จนมาถึงวันนี้แฟนเพลงเยอะมั้ย
ฝน โมโนโทน : (กำลังคว้ายุงอยู่)
พี จิกกะบาล : ใจเย็นๆคับ กินไม่ได้คับ
ฝน โมโนโทน : ยุงมันเยอะอะ
อ๊อฟ จิกกะบาล : ดีนะใช้มือ ถ้าเป็นไอ้ตัวนั้นนะ แผล๊บๆ
ฝน โมโนโทน : หมายถึงลิ้นใช่มั้ย
(ทุกคนหัวเราะ)
พี จิกกะบาล : เอ้า แฟนเพลงเริ่มมาปรากฏตัวให้เห็นยัง
ฝน โมโนโทน : ไม่ใช่ผีนะคะ ปรากฏตัว ก็ส่วนใหญ่ก็จะจำได้ แรกๆอาจจะงง อาจจะทักเป็นกิ๊ฟได้
อ๊อฟ จิกกะบาล : ดีใจมั้ยที่เหมือนกัน
ฝน โมโนโทน : ดีใจมาก น้องเค้าน่ารักนะ แต่หลังๆก็เริ่มจำได้ เริ่มไปร้องหลายที่ งานแจ๊สที่ผ่านมาก็ไปร้องด้วย คนก็เริ่มจำได้
พี จิกกะบาล : แล้วตอนนี้ร้องเพลงอย่างเดียวเลยรึปล่าว ทำอย่างอื่นอีกมั้ย
ฝน โมโนโทน : อ๋อ เป็น วิทยากรสอนเดิน สอนนางงาม ที่จะไปประกวด Miss Thailand universe ที่จะไปเวียดนาม
อ๊อฟ จิกกะบาล : เอาหนังสือตั้งหัว
ฝน โมโนโทน : ไม่ใช่ขนาดนั้น ก็ไปตามหลักสูตรของ John Robert Powers เป็นวิทยากรพิเศษที่นั่น ดูในเรื่องของการเดินยืนนั่ง โมเดลลิ่งด้วย ก็ถ้าดูช่องเจ็ด ก็จะเห็นฝนตอนช่วงที่เค้าประกวดกัน
พี จิกกะบาล : รวมไปถึง Miss Tiffany ด้วย
ฝน โมโนโทน : อันนั้นตกรอบค่ะ
(ทุกคนหัวเราะ)
ฝน โมโนโทน : ถ้าสอนโมเดลลิ่งจะเหนื่อยมาก เพราะต้องเดินทั้งวัน หมุน เวียนหัว
(ทุกคนหัวเราะ)
ฝน โมโนโทน : ถ้าเจอข้างนอกก็จะไปใส่ส้นสูงเด็ดขาด เพราะทำงานใส่ตลอด
อ๊อฟ จิกกะบาล : ดูเป็นงานที่แบบ ขัดกันมาก
ฝน โมโนโทน : ใช่ถ้าคนเจอที่ร้านนี้จะไม่เชื่อเลยว่าเป็นวิทยากรที่นั่น เพราะเราเป็นตัวของตัวเองมาก ร่าเริงๆ
อ๊อฟ จิกกะบาล : แล้วทำไมไปสอนตรงนั้นได้
ฝน โมโนโทน : ฝนเคยประกวดนางแบบตอนปี 2 ก็เข้ารอบ 10 คน
พี จิกกะบาล : ได้พัดลมอีกแล้ว
ฝน โมโนโทน : นั่นมันร้องเพลงแล้ว เค้าก็เลยมาชวนไปสอน อาจารย์ที่มาสอนเนี่ยแหละ ชอบเรา ตอนแรกๆ ก็สอน ดราม่า เพราะเราเรียน แอ๊คติ้งมา ตอนหลังๆ เค้าก็เห็นว่าเราน่าจะสอนเดินได้
อ๊อฟ จิกกะบาล : มีเอาหนังสือวางบนหัวมั้ยคะ
ฝน โมโนโทน : ไม่มีค่ะ นั่นมันโบราณมาก
พี จิกกะบาล : เดี๋ยวนี้เค้าเอา Ipod วางบนหัว
ฝน โมโนโทน : ไม่ใช่!!!
ฝน โมโนโทน : ถ้าอยากรู้ต้องไปลงคอร์ส เดี๋ยวฝนได้ 10 เปอเซ็นต์
พี จิกกะบาล : เรียนเอก Acting แสดงว่าอยากเป็นดารา
ฝน โมโนโทน : ทำได้หลายอย่างนะ เขียนบท ทำไฟ ทำเสียง เพราะจริงๆแล้วเรียนทำละครเวที ละครเวที Performing art เขียนบท
อ๊อฟ จิกกะบาล : เขียนบทได้ แสดงว่าเขียนเพลงได้
ฝน โมโนโทน : ค่ะ ก็อย่าง รู้สึกไหม รู้บ้างไหม นี่ฝนก็เขียน
พี จิกกะบาล : ได้ข่าวว่าเพื่อทำอัลบั้มนี้ ไปเรียนแต่งเพลงมาเพิ่มเติมด้วย
ฝน โมโนโทน : ไม่ได้เรียนนะ เอาข่าวมาจากไหน
พี จิกกะบาล : จากอาจารย์ปิง am pm คับ
ฝน โมโนโทน : อ๋อ (หัวเราะ)
พี จิกกะบาล : ได้ข่าวว่าค่าเรียนแพงมาก
ฝน โมโนโทน : แสงโสมขวดนึง
(ทุกคนหัวเราะ)
ฝน โมโนโทน : ETC กับฝนเนี่ยสนิทกันอยู่แล้ว ไปเฮฮา ปาร์ตี้ ที่บ้านเค้า ร้องคอรัสด้วย เพลงยอมรับความเสี่ยง ซึ่งไหนๆก็ไปแล้ว เราก็เลยไปขอความรู้ด้วย เหมือนไปขอคำแนะนำมากกว่า
ฝน โมโนโทน : เอาเพลงเราไปให้เค้าฟัง เค้าก็บอกให้อ่านหนังสือเพิ่ม หนังสือวิธีแต่งเพลงของอาจารย์นี่นั่นโน่น อะไรยังงี๊
พี จิกกะบาล : ไม่น่าเชื่อพี่ปิงนี่เป็นงานเป็นการได้ด้วย
ฝน โมโนโทน : แต่จนบัดนี้ก็ยังไม่ได้อ่าน ก็ยังสุยไปเองเรื่อยๆ
พี จิกกะบาล : สรุปว่ามันคุ้มมั้ยคับเนี่ย ไอ้ขวดนั้น
ฝน โมโนโทน : ไม่รู้กินกันไปยัง สงสัยบูดไปแล้ว เค้าก็บอกนะว่ามาได้ตลอดเวลา แต่เอาเหล้ามาด้วย นี่คือ ETC นะคะ
พี จิกกะบาล : เสียภาพพจน์มั้ยเนี่ย
อ๊อฟ จิกกะบาล : เค้าเอามาไหว้
ฝน โมโนโทน : อ้า ใช่ เจ้าที่เค้าแรง พอไหว้ปั๊บ เพลงไหลออกมาเลย เขียนปรึ๊ด
พี จิกกะบาล : นอกจากเรื่องแต่งเพลง แล้วทำไรอีกคับ อัลบั้มนี้
ฝน โมโนโทน : เอาจริงๆ เหมือนเป็น Producer เอง เราอยู่กับโมโนโทน คนเก่งเยอะแยะ ก็ไปขอคนนี้เป็น Producer แต่พอสุดท้ายคนที่ร็จักตัวเราที่สุด ก็คือ เรา ซึ่งฝนเองก็รู้สึกว่าตัวเอง เรื่องมาก คนอื่นทำมาอาจจะไม่ค่อยถูกใจ
อ๊อฟ จิกกะบาล : คืออยู่ด้วยทุกขั้นตอน
ฝน โมโนโทน : สมัยนี้นักร้องเก่งๆ เยอะมาก คงหมดยุคแล้วที่จะร้องอย่างเดียว วางพล๊อตไว้หมดเลย ทั้งเนื้อ เขียนกลอนสดให้เค้าไปก่อนเลย ให้เค้าไปเกลามาอีกที เพราะว่าคำบางคำเราไม่พูด
ฝน โมโนโทน : อะไรยังงี๊ ถ้ามันตรงเราก็จะอิน จะได้เห็นมุมมองของการมองโลก ความรัก
พี จิกกะบาล : ถ้างั้นเรื่องความรัก แฟนจริงๆมีรึยัง
ฝน โมโนโทน : มีแล้วค่ะ เพื่อนๆก็มีกันหมด ก็เลยมีมั่ง มีก็ได้ เพื่อเป็นการค้นคว้าข้อมูลในการเขียนเพลง มีไปงั้นอะ ทำเพลงเสร็จเดี๋ยวก็เลิกๆกันไป
พี จิกกะบาล : สมพรปาก
(ทุกคนหัวเราะ)
ฝน โมโนโทน : ไม่เอา!!!! พูดเล่นนะ
พี จิกกะบาล : แนวดนตรีเป็นแบบไหน
ฝน โมโนโทน : ด้วยเนื้อแท้ของฝนคือ Pop แต่หลังๆก็ชอบ Jazz R&B Soul ก็เลยดึงมารวมๆกัน ก็จะเป็น Pop ที่มีทุกอย่างมารวมกัน นักดนตรีที่มาเล่นก็เป็น Jazz ที่เล่นด้วยกันอยู่แล้ว คอร์ดก็จะไม่ธรรมดา
ฝน โมโนโทน : แต่เมโลดี้จะง่าย ฟังง่าย อัดเดโมไปแล้ว เพลงแรก หลายคนก็ชอบ
อ๊อฟ จิกกะบาล : มีใครมาช่วยบ้าง
ฝน โมโนโทน : เราอยากร่วมงานกับคนเก่งๆหลายๆคนที่อยู่รอบๆ น้องมาช่วยอยู่ มหิดล เอกดนตรี อยู่ปี 2 3 แต่เก่งมาก ส่วนพี่ก็จะเป็นพี่กิจแจ๊ส ซึ่งฝนชอบมาก ให้เค้าเป็น Music Director
ฝน โมโนโทน : แล้วก็มี ถั่ว มาดูเรื่อง เมโลดี้ พี่โอ PussyJazz น้องๆ จาก สาว สะดุ้ง ปอนด์ โมโนโทน เยอะมากๆ ทุกคนเก่งหมด แต่ก็เหมาะกับอะไรต่างกัน ก็ดึงมาใช้ในส่วนนั้นๆ
อ๊อฟ จิกกะบาล : เล่นเครื่องดนตรีได้มั้ยคะ
ฝน โมโนโทน : ก็เล่นได้บ้าง เล่นกีต้าร์ ก็ฟังเพลงมาค่อนข้างเยอะ ก็เลยพอจะเลือกดนตรีได้บ้าง
พี จิกกะบาล : บรรยากาศการทำงานเป็นไงบ้าง
ฝน โมโนโทน : เป็นบรรยากาศแบบกองโจร สุมหัว แจม เอ้า ได้เลย อัด บางเพลงก็ 15 นาทีได้ บางเพลงก็ไม่ได้ ตอนนี้ได้มา 10 กว่าเพลงแล้ว ตอนนี้ก็เลยเลือกกันอยู่ ที่เสร็จแล้ว น่าจะประมาณ 4
อ๊อฟ จิกกะบาล : มีชื่ออัลบั้มยังคะ
ฝน โมโนโทน : ยังไม่มีเลย น่าจะออกไปทางบวกมากกว่า ถึงจะเศร้าก็ไม่ตาย เพราะอยากจะให้คนมีกำลังใจในการอยู่ต่อ
อ๊อฟ จิกกะบาล : ขอตัวอย่างร้องสดหน่อย
ฝน โมโนโทน : เอาเศร้าหรือไม่เศร้าดี
พี จิกกะบาล : (ทำเสียงหล่อ) แล้วแต่ครับ ตอนนี้รู้สึกยังไง
ฝน โมโนโทน : (หัวเราะ) เศร้าดีกว่า
(ทุกคนหัวเราะ)
ฝน โมโนโทน : ชื่อเพลงยังไม่มีเลย อันนี้ได้พี่ เป็นเอก เสกสรร มาช่วยแต่งให้ด้วย พี่เค้าเก่งมาก
(ร้องสด ชื่อเพลงยังไม่มี)
พี จิกกะบาล : อย่างเพลงนี้ก็เข้มแข็งนะ เศร้าแต่ไม่ตาย
ฝน โมโนโทน : เหมือนหลอกตัวเอง ไม่ยอมรับความจริง ซึ่งบางทีก็ช่วยเราได้ จะตอกย้ำตัวเองก็ตายแน่นะคะ
อ๊อฟ จิกกะบาล : นี่ก็ทำทุกวันเหมือนกันนะฮะ มองหน้าตัวเองในกระจก
พี จิกกะบาล : ผมหล่อๆๆๆๆๆๆๆ
ฝน โมโนโทน : แล้วเกิดอะไรขึ้นมั้ยคะ
พี จิกกะบาล : ก็อย่างที่เห็นอะคับ
(ทุกคนหัวเราะ)
ฝน โมโนโทน : แค่เราเชื่อก็พอแล้ว เชื่อในสิ่งที่เท็จ
(ทุกคนหัวเราะ)
พี จิกกะบาล : เค้าวาดเสื้อไว้ให้เราด้วย
อ๊อฟ จิกกะบาล : วาดรูปไม่สวยกันไม่เป็นนะฮะ
ฝน โมโนโทน : นี่ Singing in the rain อยากให้ทุกคนมาร้องเพลงท่ามกลางสายฝน
อ๊อฟ จิกกะบาล : ฝากอัลบั้ม
ฝน โมโนโทน : ก็อัลบั้มฝน ทำเต็มที่ มีส่วนร่วมในทุกกระบวนการ อดใจรอกันนิดนึง ภายในปีนี้แน่นอน ไม่ใช่สไตล์ฟังยาก เนื้อหาทุกคนน่าจะมีประสบกาณ์ร่วมได้แน่นอน
พี จิกกะบาล : ขอบคุณมากค๊าบ วันนี้
เรื่องอื่นๆที่เกี่ยวข้อง


