ตอน 8 - โต๋ ศักดิ์สิทธิ์ เวชสุภาพร (บทสัมภาษณ์) 2
Posted on Saturday, March 17, 2007 at 8:04 pmCategory: บทสัมภาษณ์
ตอน 8 - โต๋ ศักดิ์สิทธิ์ เวชสุภาพร (บทสัมภาษณ์) 2
ต่อคร้าบ ….. เป็นวงที่สร้างปรากฎการณ์อีกแล้ว บทสัมภาษณ์ให้เราจริงๆ มันยาวเกินกว่า 1 หน้าจะเอาอยู่
อ๊อฟ : แล้วมีเวลาส่วนตัว ไปมีแฟนบ้างไหม
โต๋ : น้อยมากเลยครับ นั่นคือประเด็น ที่บอกว่าเราไม่มีใคร หลายคนไม่เชื่อ คือมันก็มีคนคุย การเป็นแฟนมันต้องมากกว่าคุย มันต้องมีเวลา อย่างที่บอกครับ ตารางผมแค่นี้ก็เต็มจะตายอยู่แล้วจะเอาเวลาที่ไหน แล้วใครเค้าจะเข้าใจ
อ๊อฟ : แล้วคนที่คุยด้วยเค้าไม่เข้าใจเหรอ
โต๋ : คนที่เค้าคุยก็คุยเฉยๆ รู้จักกันเป็นเพื่อนกันไปก่อน ไม่ได้รีบไงฮะ คือ อายุ 23 ไม่ต้องรีบแต่งงานไงฮะ ไม่ได้รีบไปไหน
อ๊อฟ : คุยทุกวันไหม
โต๋ : ไม่ ไม่ เกือบทุกวันครับ ก็มีบ้าง คนเราก็ต้องมีเพื่อนสนิทบ้าง
อ๊อฟ : คุยวันละ 6 ชั่วโมง ว่างปั๊บคุย
โต๋ : ไม่ ผมไม่ได้ว่างขนาดนั้น ผมเป็นคนที่คุยโทรศัพท์น้อยมาก ไม่ค่อยชอบคุยโทรศัพท์เท่าไหร่
อ๊อฟ : แค่ 5 นาที ก็เยอะแล้ว
โต๋ : 5 นาที ถ้าต่อคนก็เยอะแล้ว อันนี้ล้อเล่นนะ
พี : ดีจัง ให้ผู้หญิงเค้าซักกันไป
โต๋ : ก็ดีนะ ดีใจ ถามมาเหอะ ถามเกื่ยวกับผู้หญิงดีแล้ว ดีกว่าถามเกี่ยวกับผู้ชาย
พี: มีแฟนเพลงผู้ชายเหนียวๆบ้างไหม
โต๋ : ก็มีครับ มีแฟนเพลงผู้ชายที่เหนียวแน่นมาก เพราะว่าแบบ ผมเชื่อว่าแฟนเพลงทุกคนอาจจะมองเห็นเราแบบ แฟนเพลงผู้หญิงเยอะ เข้าใจว่าเค้าชอบเราที่ผลงาน ที่อะไรต่างๆด้วย เข้าใจว่ามีส่วนหนึ่งที่ชอบเพราะตัวเราเองด้วย ผมไม่อยากให้คิดว่าการที่มีผู้หญิงมาชอบเยอะๆเนี่ย มันทำให้เรากลายเป็นศิลปินที่ออกมา หลายๆคนมองข้ามตรงนั้นไป ศิลปินคนไหนที่สาวกรี๊ดเยอะ เค้าก็จะมองข้ามเรา bias ไปเลยว่าคนนี้ขายหน้าตาแน่เลย ถ้าใครว่าอย่างนั้นก็ ผมก็ขอขอบคุณนะครับที่ว่าผมขายหน้าตา ถ้าเค้าคิดว่าผมขายหน้าตา ผมก็คิดว่าเค้าชมผมไงครับ ผมก็ขอขอบคุณไว้ก่อนละกัน แต่ผมก็อยากบอกผมก็ไม่ได้คิดว่าตัวเองอะไร หน้าตาดี จะออกมาขายหล่ออะไรเลย ถ้าผมไม่ได้เล่นดนตรี ก็คงไม่ได้มาอยู่ตรงนี้ ไม่อยากให้มองข้ามจุดตรงนั้นไปเพราะว่า การเป็นนักดนตรี และทำให้แฟนเพลงผู้ชายยอมรับ ก็อยู่ที่การยอมรับที่ฝีมือ ที่ผลงานมันต้องมีครับ มันต้องมีบ้าง เพราะว่าผมเชื่อว่าการที่แฟนเพลงผู้ชายยอมรับเราได้ต้องอยู่ที่ผลงาน ยอมรับในฝีมือ เค้าถึงชอบ เพราะว่าถ้าเป็นผู้หญิง ออกมาให้สาวกรี๊ดอย่างเดียวผู้ชายคงไม่ชอบ
อ๊อฟ: รู้ได้ยังไงว่าผู้ชายจริงๆ
โต๋ : อะไรนะครับ ไม่รู้เหมือนกัน ผมไม่อยากรู้ด้วย ผมไม่อยากรู้ด้วย เค้าเป็นผู้ชายไม่ผู้ชาย เอาแค่เค้า ชอบผลงานเราแค่นี้ก็พอแล้ว
พี : มีสเปคผู้หญิงไหมครับ
โต๋ : ชอบผู้หญิงไม่เล่นดนตรี ชอบผู้หญิงร้องเพลงเพี้ยนๆ เวลาร้องเพลงเพี้ยน แล้วทำท่าพยามจะร้องเรารู้สึกว่าเป็นอะไรที่น่ารักมากๆ
พี : เหมือนเรื่อง My Best Friends Wedding รึเปล่า ที่ Cameron Dias พยามร้อง
โต๋ : ใช่ครับ ผมว่ามันน่ารักดี ชอบเพราะว่ามัน ไม่รู้ดิ มันจริงใจดี ชีวิตเรามีแต่ดนตรีแล้ว เราอยากเรียนรู้อย่างอื่นบ้าง
อ๊อฟ :รู้สึกว่าตัวเองหน้าตาดีไหม
โต๋ : เฉยๆ คิดว่าตัวเองหน้าตาเฉยๆ ไม่ได้ ออกมาขายหน้าตาขนาดนั้นไม่ได้คิดอะไรอย่างนั้น ผมว่าถ้าผมไม่ได้อยู่กับเปียโน คนก็คงไม่ ถ้าผมไม่ได้มีอะไรทางด้านดนตรี ผมก็คงไม่มีอะไรมาน่าสนใจมากๆ มากมาย ผมไม่เชื่อหรอก ว่าแฟนคลับผมจะมาชอบผม จะมารักผมขนาดนี้ แค่เพราะหน้าตา เค้าก็ต้องชอบตัวเราด้วย หลายๆอย่างของเรา แค่หน้าตาคงไม่สามารถทำให้เค้ารักเราได้ขนาดนี้ เพราะว่าเราก็ไม่ได้ ก็ยืนยัน ถ้าเค้าชอบเราแค่หน้าตาก็แป๊บเดียว แค่ผิวเผิน
อ๊อฟ: เคยได้ยินว่าโต๋ เปรียบเปียโนเป็นแฟน เปลี่ยนเปียโนไปกี่ตัว
โต๋ : เปียโนจริงๆที่บ้านมี 2 ตัวมี up right ตัวนึง ในห้องนอน มี Grand ตัวนึง อยู่ข้างล่าง up right เป็นเปียโนผิงผนัง มิวสิค รักเธอ เป็น up right ในห้องอัดก็จะเป็นเปียโนไฟฟ้า เปียโนมันไม่ได้เป็นอะไรเหมือนกีตาร์นะแบบจะได้เปลี่ยนกันบ่อยๆ มีตัวเดียว ก็แปลว่ารักคนเดียว รักจริง รักเดียวใจเดียว
อ๊อฟ: มี 3 ตัวนะ
โต๋ : มี 3 ตัว คนละแบบ ก็มี เปียโน up right เปียโนแกรนด์ เปียโนไฟฟ้า คิดไปถึงไหนเนี่ย
พี : เปียโน up right อยู่ใน MV รักเธอ ชุดนี้มีคาราโอเกะ แน่นอน
โต๋ : มีครับ dvd karaoke ออกประมาณปลายเดือนมีนา ทุกเพลง จะมีภาพเบื้องหลัง การถ่ายทำทั้ง MV แล้วเบื้องหลังในห้องอัดด้วย
อ๊อฟ : เป็นพระเอกเองหมดไหม
โต๋ : ใช่ก็เป็น ไม่ได้มีเรื่องทุกเรื่อง ส่วนมากของจะเป็น line Syn ไม่ต้องมีเรื่องราวมากมาย
พี: เล่นยากไหม MV ชอบเล่นไหม
โต๋ : ก็โอเคครับ บางทีก็เขินๆบ้าง
อ๊อฟ : แล้วถ้ามีคนชวนไปเล่นหนัง เล่นละคร
โต๋ : เคยมี เดี๋ยวขอคิดดูก่อน ตอนนั้นผมไม่เล่นเพราะผมอยากให้เค้ารู้จักเราในฐานะศิลปินมากกว่า อยากให้เค้ารู้จักเราในฐานะนักดนตรี ไม่อยากให้คนพูดถึงโต๋ แล้วนึกถึงละคร หลังจากนี้แล้วเดี๋ยวค่อยดู ยังไม่แน่
พี : แล้วตอนนั้นเค้าให้เป็นบทอะไร
โต๋ : ไม่รู้ครับ ไม่ทราบเหมือนกันครับ ก็ขอดูก่อนละกันครับ
พี : จริงๆ บีไฟว์ เนี่ยเอาไปเล่นละครได้นะ พระเอกก็มีแล้ว โจรก็มีแล้ว พี่เบน นางเอกก็มีแล้ว
โต๋ : ฟ้องเบน โทรไปหาเบน
อ๊อฟ : เบน เค้าพูดขำๆมั้ง
โต๋ : พูด แซวเรา
อ๊อฟ : เรายังมีคำถามจากแฟนคลับ
โต๋ : ครับได้
อ๊อฟ : วันๆโต๋ทำอะไรบ้าง
โต๋ : ก็มีงาน ส่วนมากก็มีงานตลอดเลยทั้งวันเลย อย่างวันนี้ก็มานี่ตั้งแต่เช้า ช่วงนี้ก็จะยุ่งทุกวันเลย
อ๊อฟ : โต๋ ซ้อมเปียโน วันละกี่ชั่วโมง
โต๋ : ไม่ได้ซ้อมทุกวัน แต่ก็ได้จับทุกวันครับ แต่มันก็ต้องมีช่วงนึงที่ซ้อมเยอะๆ ก็ประมาณ 12-13 ช่วงวัยรุ่น แต่ตอนนี้ก็วัยรุ่นอยู่ ถึง 17-18 ซ้อมเยอะมาก มันต้องมีช่วงนึงที่ซ้อมเยอะๆ แต่พอน้องๆซ้อมถึงจุดนึงมันจะอยู่ในหัวน้อง เล่นอะไรก็ได้
อ๊อฟ : ตอนนี้โต๋ ก็ไม่ได้ซ้อมทุกวันแล้ว
โต๋ : ไม่จำเป็นต้องซ้อม มันอยู่ในหัว ซ้อมเปียโน การซ้อมเปียโนมันก็ได้ด้วย มันได้ รันเพลง มันก็ได้นิ้ว ได้ทักษะ ถ้ามันอยู่ในหัวแล้วมันจะเล่นได้
อ๊อฟ : มีเทคนิค แนะนำไหม ว่าซ้อมยังไง
โต๋ : ซ้อมเยอะๆ ซ้อมง่ายๆเลยครับ คือ ซ้อมเยอะๆ ซ้อมแบบตั้งใจ ซ้อมแบบ การซ้อมเนี่ย เราต้องดูที่จุดอ่อนตัวเอง คือ ถ้าเราเพลงอะไรที่เพราะ เพลงนี้เล่นง่ายเล่นได้อยู่แล้ว ตอนซ้อมเราไม่ควรจะเล่นเลย การซ้อมเนี่ยเป็นการที่เอาด้านอ่อนของตัวเองออกมาให้ตัวเองเห็น แล้วก็พัฒนาจุดนั้น เพราะว่าอะไรที่แข็งอยู่แล้วไม่เห็นต้องซ้อมเลย เพราะไม่มีจุดหมายที่ต้องซ้อม แต่ไอ้ที่จุดอ่อนๆเนี่ย การซ้อมเป็นเวลาที่อยู่กับตัวเองแล้วติต่างว่าตรงไหนอ่อนตรงไหนไม่ดี แล้วเราว่าลุยกับตรงนั้น ตรงนั้นเป็นสิ่งที่ควรจะให้ให้ความสำคัญมากกว่า
อ๊อฟ : เค้าบอกว่า เคยไปดูโต๋ เล่น แล้วบอกว่า เพลงนี้มอบให้น้องผลไม้
โต๋ : จริงเหรอครับ นี่มีเค้าฝากมาเหรอครับ
อ๊อฟ : ที่ ABAC
โต๋ : อ๋อ get ละ get ละ อ๋อ ไม่ใช่ get ละ นานยังครับ ยังไม่นานใช่ไหม เพิ่งฝากมา น้องผลไม้ที่ abac วันนั้นไปเล่นงานที่ abac มันเป็นงานเล็กๆของ abac ที่ผมพูดชื่อน้องผลไม้เนี่ย คือ น้องผลไม้เค้ามีชื่อ เป็นเหมือนผลไม้ชนิดนึง ก็คือ
พี : กล้วย
โต๋ : ทุเรียนไหมพี่ คือเพื่อนผมมันแอบชอบ พอเราขึ้นไปเล่น เพื่อนมันก็อัดเพลงคนไม่พิเศษไปให้ ด้วย พอผมขึ้นไปเล่น เพื่อนมันก็บอกว่าอยากให้คนนี้มาดูจังเลย ผมเลยแกล้งพูดขึ้นมาว่า เพลงนี้ขอมอบให้ ผมพูดชื่อเพื่อนด้วย เพลงนี้ขอมอบให้คนนี้นะคะ อาจจะฟังมาผิด มั้งครับ
อ๊อฟ : ก็เลยกลายเป็น พี่โต๋ มอบให้น้องผลไม้
โต๋ : ไม่จริงครับผม
อ๊อฟ : เมื่อก่อนเคยแต่เพลงเล่นๆบ้างไหม แต่งเพลงจีบสาวไรงี้
โต๋ : มีครับ เยอะแยะเลย ก็มี ส่วนมากไม่ค่อยใช้เพลงจีบสาวเท่าไหร่ ไม่ใช้เพลงจีบสาวเลย ไม่เคยใช้ เพราะว่ามันเป็นอะไรที่แบบ ธรรมดาไป เพราะทุกคนก็รู้อยู่แล้วว่าเราเล่นเปียโนได้
พี : แล้วใช้อะไรจีบสาว
โต๋ : ไม่เคยจีบ ไม่เคยจีบเลย ไม่เคยขอเบอร์ใครด้วย ไม่เคยเลย
อ๊อฟ: เคยมีแฟนไหม
โต๋ : มีครับ มันรู้จักกันเอง รุ่นน้อง แต่ตอนแรกมันเริ่มจากเพื่อน ตอนนั้นมัธยม เริ่มจากเพื่อน มาเป็นแฟน ผมไม่เคยเดินเข้าไปขอเบอร์ใคร ผมว่ามันเป็นการที่ ไม่รู้ดิผมไม่ชอบ มันไม่ใช่อะไร เรียบร้อยมั้งครับ มันเขินด้วย ไม่รู้แบบ มันเข้าไปขอเบอร์มันแปลกๆ เป็นผู้หญิงผมไม่อยากให้ อะไร ทำไม มันต้องรู้จักกันก่อน
พี : มีศิลปินในดวงใจที่เป็นตัวอย่าง
โต๋ : เยอะมากเลย แล้วแต่จะเอาแนวไหน เอาแนวนักเปียโนนะ ตอนนี้กำลังชอบ ถ้าสาย jazz ก็มีแบบ Herbie Hancock , Bob James คนล่าสุดที่ชอบ คนนี้ชอบมาก คือ Jacques Loussier คนนี้เป็นคนที่เอาเพลงของ Bach มาทำเป็น Jazz นั่นคือสาย Jazz ที่ชอบนะ แต่สาย pop มาหน่อย ก็อาจจะเป็น Alicia Keys , Jamie Cullum อะไรอย่างเนี่ย John legend อะไรอย่างเนี่ย แล้วก็จะมี Elton John นี่ชอบเลยใช่ไหมฮะ คือก็เราฟังหลายแนว
อ๊อฟ : ความฝันอันสูงสุดของโต๋
โต๋ : คือไม่ได้เน้นไปที่ไกลมาก ตอนนี้เราอยากจะทำหน้าที่ศิลปินให้ดีที่สุด ทำอัลบั้มในประเทศไทย ทำอัลบั้ม local ให้ดีที่สุดก่อนนะ ก็อยากให้เวลากับแฟนเพลงเยอะๆด้วย ตอนนี้เราว่างด้วย หลังจากนี้ก็คงหายกลับไปเรียนโท แล้วก็อาจจะมีอัลบั้มต่อ แล้วก็ความฝันอันต่อไปผมอยากจะ วันนึงผมอยากจะเอาเพลงดนตรี pop ป๊อป ของประเทศไทยออกไปให้ชาวต่างชาติได้ฟังบ้าง คือประเทศเราตอนนี้ทุกคน Jpop Kpop อะไร pop กำลังดังมากเลย คนไทยก็ไม่ยอมฟังเพลงคนไทยกันเอง แล้วผมก็คิดว่าเพลงเกาหลี ก็ไม่ได้ต่างไปจากเพลงไทย ปัญหาอยู่ที่ภาษานิดเดียวเอง เพราะเค้าไม่ฟังภาษาเรา เราดันไปฟังภาษาเค้า ก็เลยคิดว่า วันนึงน่าจะมีโอกาสก็น่าจะแบบ เอาเพลงไทยออกไปนอกประเทศบ้าง ผมว่าน่าจะดี เป็นความภูมิใจ แต่ก่อนหน้านั้นก็ต้องทำหน้าที่ศิลปินในประเทศให้ดีก่อน
อ๊อฟ : เรียนโทต่อที่ไหน
โต๋ : ได้ทุนเรียนปริญญาโท ต่อที่ abac
อ๊อฟ : ไม่ได้ทิ้งแฟนเพลงไปไหน
โต๋ : ใช่ครับ
พี : วันนี้ โต๋ ได้ทำของที่ระลึกไว้ให้แฟนๆด้วย
อ๊อฟ : นี่ไง เสื้อโต๋ วาดไว้ให้แฟนๆ อะไร
โต๋ : เนคไท สังเกตว่าชุด concept ของ album นี้ เวลาโต๋ มี คอนเสิร์ตใหญ่ ๆ ที่ไหนก็จะมีเนคไท เส้นนึง อยากลองทำดู เป็น เนคไท ลายเปียโนบ้าง ยังหาผ้าที่เป็นลายเปียโนไม่ได้ ก็เลยยังไม่มี ก็เลยวาดให้ก่อน ผมก็หาอยู่เหมือนกันแต่ยังหาไม่เจอ ใครหาได้เอามาฝากด้วย
อ๊อฟ : ข้างหลัง
โต๋ : เขียนว่า อ่านปากของฉันนะว่า เขียนโน้ตไว้ให้ เป็นโน้ต มี ที มี ลา 2 ตัว นะครับ เป็นโน็ตเอาไว้เล่นกันเอง
พี : มี ที นี้คือ ตึ้ง ตึง ใช่ไหม
โต๋ : ใช่ครับ
พี : เรามีเสื้อมาฝากโต๋ด้วย
โต๋ : คีย์เปียโน สีฟ้าเชียว จิกกะบาล website คนอินเดีย
พี : ตอนแรก โต๋ เค้าเข้าใจว่า website เราเป็น website คนอินเดียนะ
โต๋ : ใช่ จิกกะบัน ออกแนว บานๆ ออกแนว ซาราตะ แบบใส่ผ้าโผกหัว จิกกะบัน จิกกะบัน พอเค้าพูดว่า จิกกะบาล โต๋ ก็อ้อ จิกกะบาล อ้อ get แล้วนะครับ เป็นคนไม่ค่อยรู้เรื่องไม่ค่อยทัน
อ๊อฟ : ครั้งที่แล้วเราเจอโต๋ เราถามกันไว้ว่า มีกี่ ตึ้งตึง
พี : ได้นับรึยังครับ
โต๋ : ยังครับ
พี : มีคนไปนับมาแล้ว
โต๋ : เท่าไหร่
อ๊อฟ: 14
โต๋ : รวมหมายเลยใช่อ่ะ รวมหมดเลยใช่อ่ะ โอเค ลองนับกันดู intro 2 อัน hook แรก 3 hook ที่ 2 อีก 3 แล้วพอเข้า solo ก็จะมี ตึ้งติงติ่ง อีกอัน เป็น 9 hook สุดท้าย อีก 3 เป็น 12 วนมาอีกทีนึง ใช้ มีอีก 2 ที ใช่ ตอนสุดท้ายไม่ได้นับอ่ะดิ ตลอดไป ตะแดแดแด็ด มี ติ้งติง ติ้งติง ติ้งติง ติ้งติง ไม่ได้นับอ่ะดิ เกิน 14 ครับ ติ้งติง ติ้งติง ติ้งติง ติ้ง 14 15 16 17 น่าจะประมาณ 17 นะ ไปลองนับดู เพราะตอนจบมันจะมี ติ้งติง ติ้งติง ติ้งติง นับครับ นับครับ ใครรู้ช่วยบอกด้วย
อ๊อฟ: วันนี้ต้องขอบคุณ โต๋ มากที่ให้เกียรติกับรายการ สถานที่ เรามาบุก ตีท้ายครัวโต๋ เป็นปากท้อง สำหรับคราวหน้าที่เราจะเจอโต๋อีกที เมื่อได้แจกเสื้อแล้ว ดูว่าพี่โต๋ เค้าจะว่างให้กับมือไหมนะ
โต๋ : ได้ครับ
พี : ขอบคุณครับ สวัสดีครับ
เรื่องอื่นๆที่เกี่ยวข้อง




