ตอน 79 - ZEAL (บทสัมภาษณ์)

พี จิกกะบาล : : สวัสดีครับ กลับมาพบกันอีกแล้วกับรายการ จิกกะบาล Talkshow สบายๆ สไตล์ จิกกะบาลแขกรับเชิญวันนี้ พิเศษอีกแล้วครับ สี่หนุ่มวง Electronic Rock กลับมาพร้อมกับอัลบั้มใหม่ พบเลยดีกว่าคับ Zeal

Zeal :สวัสดีครับ
พี จิกกะบาล : วง Zealๆ ชุดใหม่ๆ
เป๊ก Zeal : ชุดนี้พึ่งซื้อมา
Zeal :ไม่ช่าย!!! (ทุกคนหัวเราะ)
ชุ Zeal : อัลบั้มครับ ไม่ใช่เสื้อ
พี จิกกะบาล : แนะนำตัวก่อนเลย
ชุ Zeal : ผมชุ มือกีต้าร์วง Zeal ครับ
เคน Zeal : ผมเคนมือกีต้าร์วง Zeal ด้วย
Zeal :เฮ้ย!! (ทุกคนหัวเราะ)
เคน Zeal : ผมเคนมือกลองวง Zeal
เป๊ก Zeal : ผมเป๊กคับ ร้องนำ
ป๊อก Zeal : ป๊อก มือเบสคับ
อ๊อฟ จิกกะบาล : ดูหน้าตาแล้วไม่น่าจะเป็นรุ่นเดียวกันทั้งหมดนะคะ แล้วมารวมกันได้ไง
ชุ Zeal : พวกเราเรียนอยู่ที่มหาลัยเดียวกัน เอกเดียวกัน คือ มศว. ประสานมิตร คณะดุริยางศาสตร์สากล หรือว่าสมัยนี้ก็เป็นคณะศิลปกรรม เรียนดนตรี แต่ว่าคนละรุ่น ก็เลยมารู้จักกัน
พี จิกกะบาล : แปลว่า ปี1 2 3 4
Zeal :ไม่ใช่
เคน Zeal : ถ้าปีอะ ไม่ใช่ ถ้าแบบ รุ่น 1 รุ่น 2 อะไรยังงี้ใช่
ป๊อก Zeal : รุ่นนึงห่างกันสี่ปี
ชุ Zeal : ถ้าถามเรื่องรุ่นต้องเช็คที่หนังสือ ไม่งั้นมันจะย้อนไปเยอะหน่อย
เคน Zeal : หรืออีกทีนึงก็คือจำไม่ได้
อ๊อฟ จิกกะบาล : ทันกันในมหาลัยมั้ยคะ
ป๊อก Zeal : ผมทันพี่ชุคับ แต่น้องๆคนอื่นไม่ทันแล้ว
เป๊ก Zeal : ผมทันพี่เคนกับพี่ป๊อกคับ พี่ชุนี่ไม่ทันแล้ว
ชุ Zeal : คือผมก่อน แล้วก็มาเป็นป๊อก เคน แล้ว เป๊ก
เป๊ก Zeal : เห็นเรียงกันอย่างนี้นะคับ ผมกับพี่ชุนี่ห่างกันเจ็ดปี
ป๊อก Zeal : ผมกับพี่ชุห่างกัน สี่ปี
ชุ Zeal : สามพอ แหมบวกซะ
ป๊อก Zeal : ปีนึงก็ไม่ยอม
อ๊อฟ จิกกะบาล : ไม่เป็นไร นิดเดียวหน้าตาใกล้เคียง
ป๊อก Zeal : ผมใกล้เคียงพี่เค้า หรือพี่เค้าใกล้เคียงผมครับ
พี จิกกะบาล : ไปคิดกันเอาเองแล้วกันครับ ให้คนดูเป็นผู้ตัดสิน ชื่อวงมาจากไหน
เคน Zeal : มาจากประวัติของวงตอนแรกๆนะคับ แต่ก่อนเนี่ยเราต้องบอกว่า เข้ามาวงการแรกๆ นิสัยไม่ค่อยดี เมื่อสมัยสิบปีที่แล้ว
เป๊ก Zeal : จนถึงทุกวันนี้…
เคน Zeal : ยังไม่ดีเลย
Zeal :เฮ้ย (ทุกคนหัวเราะ)
เคน Zeal : ดีแล้ว ดีแล้ว สมัยก่อนต้องพูดคำนี้บ่อยๆคือ Sorry I’m Late ขอโทษที่มาสายไรงี๊
อ๊อฟ จิกกะบาล : พูดภาษาไทยไม่ได้เหรอคะ
ป๊อก Zeal : เป็นฝรั่งคับ
เคน Zeal : แม่เป็นมันแกว (ทุกคนหัวเราะ)
ชุ Zeal : มีพริกกับเกลือมั้ย
อ๊อฟ จิกกะบาล : มันแกวมันขาวนะแล้วทำไม
เคน Zeal : พ่อเป็นพริกกับเกลือคับ เอ้า ต่อคับ เฮ้ย ไม่เอาสาระเลย เลยหล่นเลย
พี จิกกะบาล : มาสายๆ
เคน Zeal : เอ้อ มาสาย ก็เลยเอาประโยคนี้มาเอาตัวย่อ SIL S Singapore นี่รู้เรื่องมั้ยเนี่ย (หันไปถามอ๊อฟ) ก็เลยใช่ชื่อเนี้ยมาตลอดเลย อาจจะไปทำงานที่ไหน เวลาไปเล่นให้ใคร ก็จะเรียก SIL SIL ตลอด แล้วทีนี้พอถึงเวลาที่จะทำอัลบั้มจริงๆแล้วเนี่ย ทางผู้ใหญ่ก็บอกว่า “ชื่อ ดูไม่ค่อยเป็นมงคล” ให้ไปลองเปลี่ยนดูซิ ก็ไปคิดกันมาต่างๆนาๆ เป๊กก็ไปเจอคำนี้เข้าคับ คำว่า Zeal
อ๊อฟ จิกกะบาล : ใกล้เคียง
เคน Zeal : ใช่มันออกเสียงคล้ายๆกัน
ชุ Zeal : แต่สะกดคนละแบบ
เคน Zeal : ถูกต้องก็เลยเห็นว่า คนมันน่าจะคุ้นแล้ว
ชุ Zeal : ได้ความหมายที่ดีกว่าด้วย
เคน Zeal : ถูกคับ
อ๊อฟ จิกกะบาล : แล้วสรุปความหมายคือ
เป๊ก Zeal : ไม่รู้ ยังไม่รู้เลย
Zeal :อ้าว!!!
ชุ Zeal : มีดิคมั้ยคับ
เป๊ก Zeal : ความหมายมันก็ประมาณแบบว่า คนที่แบบว่า กระตือรือร้น
อ๊อฟ จิกกะบาล : ไปในทางตรงข้ามเลยนะคะ
Zeal :ช่าย
เป๊ก Zeal : กระเหี้ยนกระหือรือ
พี จิกกะบาล : พอเปลี่ยนชื่อปั๊บก็มาเร็วขึ้นมาในทันใด
เป๊ก Zeal : ก็เนี่ยอัลบั้ม สองปีกว่า ผมว่ากลับไปใช้ชื่อเดิมดีกว่า (ทุกคนหัวเราะ)
เคน Zeal : ก็ดีขึ้นดีขึ้น ก็เป็นมงคลมากขึ้น
พี จิกกะบาล : แล้วได้มาทำเทปกันได้ยังไงคับ
เคน Zeal : โอ้โห ย้อนไปหลายปีเลย ก็เกิดจากที่เรารวมตัวกันเล่นแบ็คอัพ โห สมัยนั้นยังมีเทปอยู่
พี จิกกะบาล : เทปที่มันใหญ่ๆ
เคน Zeal : ไม่ใช่คับ
เป๊ก Zeal : สมัยนั้น ยังเป็นแผ่นไอ้นี่อยู่เลย แผ่นคั่ง
ป๊อก Zeal : ไวนิลๆ
เคน Zeal : อู้…(ลงไปนอนตาย) (ทุกคนหัวเราะ)
เคน Zeal : ก็เนื่องจากรวมตัวกันก่อน 3 คนคับ
อ๊อฟ จิกกะบาล : 3 คนมีใครมั่งคะ
เคน Zeal : ก็มีอ๊อฟ
Zeal :ไม่ใช่!!!
เคน Zeal : นี่คับ 3 คน พี่ป๊อกผมแล้วก็พี่ชุ รวมตัวกันเนื่องจากรุ่นพี่ที่ มศว.เนี่ย เป็นพี่ๆวงพอส รวมให้ไปเล่น ให้กับพี่ อรอรีย์ เล่นกันไปเล่นกันมารู้สึกว่า เอ้ย น่าสนุกนะ ทำไมเราไม่ลองรวมกันทำอะไรดู ก็พอรวมกันไปก็รู้สึกว่า มันไม่ค่อยดีนะ นักร้องก็ยังไม่มี
อ๊อฟ จิกกะบาล : แล้วร้องกันเอง
เป๊ก Zeal : นี่เลยคับ
ป๊อก Zeal : ตอนนั้นผมเป็นนักร้องคับ มีชื่อเสียงอยู่ในละแวกหมู่บ้านด้วย
Zeal :โห!!!
ชุ Zeal : คนชอบเป็นหมื่น
ป๊อก Zeal : คนเกลียดเป็นล้าน (ทุกคนหัวเราะ)
ป๊อก Zeal : ก็ช่วงนั้นก็อยู่ทำกันแล้วผมก็เห็นว่าเออ ให้เราเป็นนักร้องเหรอ
เคน Zeal : โปรดิวเซอร์ติดต่อให้พี่ป๊อกเลยนะคับ ให้เป็นนักร้อง
ป๊อก Zeal : ประชุมใหญ่เลยนะ แจกงานให้โปรดิวเซอร์เรียบร้อย คืนนั้นผมกลับบ้านปุ๊บ ผมดูกระจก …ฉันเนี่ยนะ
เคน Zeal : ตอนนั้นเค้าบอกเลย เห็นเสก โลโซมั้ย กีต้าร์ร้อง นี่วงนี้เลย เบส ร้อง เชื่อพี่ทำได้
ป๊อก Zeal : ผมก็ว่าเออ มันน่าจะทำได้ แต่กลับไป มันไม่น่ารอด ไอ้ทำอะ ทำได้ แต่ไม่น่ารอด
เคน Zeal : เสียงตอนนั้น พี่เค้าไม่ธรรมดา
ป๊อก Zeal : ก็เลยมาบอกว่า ผมคงไม่เอาดีกว่า เราหานักร้องไปเถอะ
อ๊อฟ จิกกะบาล : ตอนนั้นคิดยังไงบ้างคะ
ป๊อก Zeal : ตอนนั้นหน้าตาดีนะ
เคน Zeal : ตอนนั้นดีเลย
ป๊อก Zeal : ตอนที่เกิดมาตั้งแต่ 6 – 12 ขวบเนี่ยหน้าตาดี
พี จิกกะบาล : แล้วหลังจากนั้นมันเกิดอะไรขึ้นคับพี่
ป๊อก Zeal : (นอนตาย หนีคำถาม) (ทุกคนหัวเราะ)
อ๊อฟ จิกกะบาล : มันมีภัยธรรมชาติเกิดขึ้นเหรอคะ
ป๊อก Zeal : ไม่ ไม่มีอะไรๆ คนเราก็เปลี่ยนกลียุคกันน่ะนะ
พี จิกกะบาล : แล้วไปเจอคนนี้มาจากไหน
เคน Zeal : ก็เวลาก็ผ่านไป หนึ่งปีนะคับ จนกระทั่งถึงวันที่ต้องมีการสอบเข้า ก็มีการรับนิสิตใหม่ มีการรับน้อง คือเราก็ไปตามหา ตามสยามตามอะไรต่างๆ ซึ่งรู้สึกว่ามันไม่ใช่มันผิด
เป๊ก Zeal : พี่ไปหาตามสยามด้วยเหรอเนี่ย ขอเรียกพี่ว่า พจน์ อานนท์ได้มั้ย (ทุกคนหัวเราะ)
เคน Zeal : มีนะคับ มีด้วย
อ๊อฟ จิกกะบาล : กวักมือเรียกน้องอะไรงี๊
พี จิกกะบาล :ไม่ใช่ นั่นมันโรงแรมสยาม
เคน Zeal : ไม่รู้จะไปไหน ก็เลยลองไปดู รู้สึกไม่ได้เรื่องก็ กลับมานั่งคุยกัน ก็ไปเจอกับงานเฟรชชี่ ไนท์ ก็จะมีการประกวด ดาว เดือน
อ๊อฟ จิกกะบาล : นี่เป็น ดาว
เคน Zeal : เดือน เป็นดาวยังไงเล่า
เป๊ก Zeal : ดาว เป็นมาตั้งแต่เด็กแล้ว อาการไม่ค่อยดี
Zeal :ไม่ใช่ ดาวน์ ซินโดรม (ทุกคนหัวเราะ)
เคน Zeal : ก็ไปเจอเป๊กกำลังประกวดงานเฟรชชี่อยู่ กับน้องผู้หญิงคนนึง
พี จิกกะบาล : ร้อง ไก่ย่าง
เคน Zeal : ห๊ะ ไม่ใช่ ร้องเพลงแบบเพราะๆ เลย แล้วก็ดูจากปฏิกิริยาของคนดูรู้สึกว่า คนดูรับได้ แล้วรู้สึกชื่นชอบในตัวเค้า เอ้ย มี Sex Appeal นี่หว่าคนนี้
พี จิกกะบาล : เอา น้องผู้หญิงนี่ล่ะวะ
เคน Zeal : ไม่ช่าย ก็เลยเห็น แล้วก็คุยกัน เฮ้ย ถ้างั้นเราควรจะเรียกน้องคนนี้มาคุย ก็สืบไปสืบมา เฮ้ย น้องคณะเรา น้องเอกเดียวกัน หลังจากนั้นพี่ป๊อกก็เลยเริ่มเรียกเป๊กเข้ามาคุย
เป๊ก Zeal : คุยแล้วจับตูดด้วย
Zeal :ไม่ใช่!!!
ป๊อก Zeal : อยากรู้ว่าก้นแข็งมั้ย เฮ้ย บ้า (ทุกคนหัวเราะ)
ป๊อก Zeal : ก็คุยกัน ก็ถามว่าร้องเพลงได้มั้ย ทำไอ้นู่นไอ้นี่ได้มั้ย
อ๊อฟ จิกกะบาล : ก็เค้าร้องโชว์อยู่
ป๊อก Zeal : ไม่ใช่ก็ถามว่า ถ้าร้องเอาจริงจัง อันนั้นมันเหมือนถูกโดนบังคับ ก็ตอนนั้นช่วงรับน้องพอดี หาวิธีกลั่นแกล้งหลากหลาย เช่นเรียกเข้ามาเช็ค วันที่เข้าไปเนี่ย เข้าไปกัน 3 คน แล้วผมปี 4 ที่นี่นี่ถ้าพี่ปี 4 เรียกเนี่ย ไม่ได้เลย ต้องเข้า แล้วก็เรียกคนแก่ เอ้ย (ทุกคนหัวเราะ)
พี จิกกะบาล : พี่บัณฑิต
ชุ Zeal : ขอบใจมาก
ป๊อก Zeal : วันนั้นก็จะมี พี่บัณฑิต พี่ปี 4 พี่ปี 3 ตายละวา ยังไงกันวะเนี่ย ก็เลยให้เค้าร้องเพลงให้ดูในห้องซอย
เคน Zeal : ต้องอธิบายด้วย เดี๋ยวเค้าจะงง ห้องอะไร ห้องซอย
ป๊อก Zeal : เรียกไปซอยหอมรึปล่าว
เคน Zeal : สอนตัดผมรึปล่าว
ป๊อก Zeal : ห้องซอยเนี่ย เป็นห้องเล็กๆ ที่ไว้สำหรับซ้อมส่วนตัว
เคน Zeal : เป็นห้องยาวๆ ถูกซอยออกเป็นห้องเล็กๆ
ป๊อก Zeal : เราก็เรียกเค้ามาซอย เอ้ย มาเทสท์ ในห้องซอยห้องนึง ก็คุยกันไปคุยกันมา เออ เค้าก็ร้องเพลงได้ แล้วเค้าก็มีแบบว่า
เคน Zeal : ความสามารถ
ป๊อก Zeal : เอ้อ พรสวรรค์ ทางด้านนี้แหละ ก็เลยมาคุยกับเค้า ตอนแรกเค้าไม่เชื่อว่า นี่คือเรื่องจริงเหรอ รุ่นพี่อำรึปล่าว เพราะขนาดพอบอกว่าจะเอาปึ๊บ อยู่โรงอาหารก็ยังให้มันร้องเพลงกลางโรงอาหาร มันก็ว่านี่คือเรื่องจริงหรือ
เป๊ก Zeal : แล้วคือเป็นรุ่นพี่ที่รักผมมาก 3 คนนี้ “ไหน มึงลองยืนบนโต๊ะ” แล้วคนเต็ม สองเต๊นท์รถ สองโรงอาหาร
เคน Zeal : “ผมหล่อมั้ยครับ”
พี จิกกะบาล : ถ้าตอนนั้นไม่ทำจะรับเข้าวงมั้ย
ป๊อก Zeal : เอาตั้งแต่ก่อนหน้านั้นแล้ว
เป๊ก Zeal : เหมือนโดนรับน้องอยู่ตลอดเวลา
ป๊อก Zeal : ตอนนั้นอยู่ในช่วงเวลาก็สนุกดี
เคน Zeal : ยืนให้ตะโกน ผมหล่อมั้ยค๊าบ แล้วมันไม่ใช่แบบ แกล้งไปวันๆอย่างนั้น มันมีประโยชน์เราได้ แล้วเราได้เห็นว่าปฏิกิริยาของคนที่ตอบกลับมาเป็นยังไง
อ๊อฟ จิกกะบาล : แล้วเค้าตอบกลับมาว่ายังไง
เคน Zeal : โหย หล่อๆ ผู้หญิง ตะโกนกันให้ลึ่มเลย ไอ้สิ่งที่โดนถากถางหรือโดนด่า นั้นจะเป็นพี่ป๊อก “ไปแกล้งน้องทำไมอะ” จะเป็นโดนยังงั้นมากกว่า
พี จิกกะบาล : ย้อนไปอีก
เป๊ก Zeal : ย้อนอีกเหรอ
เคน Zeal : ย้อนไม่มาก เมื่อกี๊อ่าน ถามว่า คุณปู่เกิดที่ไหน
พี จิกกะบาล : ไม่ใช่ มาพบรักกับดนตรีเนี่ย ได้ยังไง พี่ชุก่อนเลย
ชุ Zeal : เป็นช่วงมัธยมน่ะคับ ช่วงนั้นเราอยู่บ้านคนเดียวลูกคนเดียว แล้วก็มีความรู้สึกว่าเหงา
เป๊ก Zeal : ช่วงนั้นสื่ออินเตอร์เน็ทยังไม่ค่อยมีด้วย
ชุ Zeal : สื่ออนาจาร ยังไม่ค่อยมี ยังปิดกั้นอยู่ (ทุกคนหัวเราะ)
ชุ Zeal : คือ ช่วงนั้นเราไปโรงเรียน เห็นคนมุงดูอะไรกัน เต็มเลย เราก็เลยชะโงกหน้าไปดู
Zeal :โอ้โห
ชุ Zeal : ขาว
Zeal :ไม่ใช่!!! (ทุกคนหัวเราะ)
ชุ Zeal : เป็นกีต้าร์ คือเค้าถือกีต้าร์อยู่ตัวนึง โห กีต้าร์ตัวเดียวเนี่ย สะกดคนเป็นกลุ่ม ให้มารวมกันได้ ก็เลยกีต้าร์นี่แหละ แล้วก็เลยให้พี่แถวบ้านที่เค้าเล่น สอนกีต้าร์ให้ ก็เลยขอพ่อซื้อกีต้าร์ ก็เลยเล่นตั้งแต่นั้นมา
อ๊อฟ จิกกะบาล : พี่ไม่คิดว่าเค้าหน้าตาดี หรืออะไรยังงี๊เหรอคะ
ป๊อก Zeal : สู้ผมไม่ได้หรอก(ตอบแทน)
ชุ Zeal : อ้า ขอบคุณคับ
เป๊ก Zeal : แต่เล็บดำยังงี๊เล่นกีต้าร์ได้เหรอคับ (ทาเล็บดำมา)
อ๊อฟ จิกกะบาล : อันนี้ดูสวยนะคะ (มือนึง) แต่อีกข้างนึงเนี่ย (ทาเล็บเหมือนกันแต่มันลอกๆ เละๆ)
เคน Zeal : เอ้า พี่ชุ ดูเล็บหน่อย (ทำท่าดูแบบกระเทยๆหน่อย)
ชุ Zeal : นี่เราคุยกันเรื่องอะไรอยู่คับเนี่ย
เคน Zeal : เรื่องเล็บ
ชุ Zeal : ก็คือที่รักดนตรีเพราะได้เห็นคนเล่นกีต้าร์
ป๊อก Zeal : ได้เห็นคนมุงดู
ชุ Zeal : ว่ากีต้าร์ตัวเดียวเราก็สามารถให้คนมาห้อมล้อม อยู่บ้านคนเดียวเราก็สามารถเล่นกีต้าร์คนเดียวร้องเพลง
เป๊ก Zeal : ความประทับใจก็คือ อยากเล่นกีต้าร์ แอ๊คสาว
อ๊อฟ จิกกะบาล : แค่นั้น จริงๆแล้วตอบสั้นๆก็พอ
ชุ Zeal : อ้าว ผิดอีก
พี จิกกะบาล : พี่ป๊อกล่ะคับ
ป๊อก Zeal : เฮ้อ ช่วงนั้นเนี่ยผมก็ เริ่มเล่นดนตรีไม่ได้เริ่มเล่นเบสมาก่อน เริ่มจากการเข้าวงโยธวาทิต ตอนป. 6 ขึ้น ม.1 เพราะไม่อยากเรียนหนังสือ (ทุกคนหัวเราะ)
ป๊อก Zeal : อันนี้อย่าไปตามแบบนะคับ ตอนนั้นคือหาอะไรทำที่ต้องโดดเรียนดีกว่า เรื่องมันก็มีอยู่ว่าผมเห็นคนเล่นกีต้าร์อยู่หน้าบ้าน แล้วก็คนมุง
ชุ Zeal : นั่นมันเรื่องผม!! (ทุกคนหัวเราะ)
ป๊อก Zeal : ก็จะหาเรื่องโดดเรียน ตอนแรกก็จะไปเป็นนักบอลโรงเรียน เข้าไปวันนึง โห แม่งซ้อมโคตรเหนื่อย ไม่ไหวว่ะ เพื่อนบอก วงโย เดะ ง่ายๆ เข้าไปสมัครเพื่อนก็ให้ คลาริเน็ทมา ช่วงปีนั้น โรงเรียนอยากสนับสนุนวงโย ส่งประกวด ที่ผมดำเนี่ยตะก่อนผมขาวกว่าพวกนี้อีก ซ้อมตั้งแต่ตี 5 ถึง เที่ยงคืน ซ้อมหนักกว่าฟุตบอลอีก โคตรเซ็งเลย แต่สุดท้ายได้ระเบียบวินัย ได้เรียนดนตรี ทำให้เกิดความรักและชอบขึ้นมาเรื่อยๆ
อ๊อฟ จิกกะบาล : นี่เกิดจาก หญิง นี่โดดเรียน อันนี้ล่ะคะ (ชี้ไปที่พี่เคน)
เคน Zeal : อันนี้เกิดจากผู้ชายคับ
Zeal :เฮ้ย!!!
เคน Zeal : ผู้ชายที่ได้ชื่อว่า พ่อ
Zeal :โห (ทุกคนหัวเราะ)
เป๊ก Zeal : ทีนี้แม่งโคตรเท่
ป๊อก Zeal : ตอนนั้นบอกให้ตลกๆ ทีตัวเองนี่
เคน Zeal : พ่อเนี่ย อดีตเป็นนักดนตรี เล่นกลองเหมือนกัน สมัยที่ทหารอเมริกันเข้ามา จะมีดนตรีเข้าไปเล่นในค่ายทหารเยอะๆ พ่อก็เป็นหนึ่งในนั้น พอเราได้เห็นคุณพ่อซ้อมบ่อยๆก็เลยเริ่มติด พ่อก็ปลูกฝัง เปิดเพลงบ้างอะไรบ้าง พอเข้าไปในห้องซ้อมเราก็ไปลองตี ตีไปก็เริ่มชอบ ตั้งแต่วันนั้นจนถึงวันนี้
อ๊อฟ จิกกะบาล : ไม่ใช่เพราะสาวเหรอคะ อันนี้บังเอิญว่าเคยเห็นตอนเด็กๆ นั่งเรียนหนังสืออยู่ เสียงอะไรหนวกหูชิบเป๋งเลย มองลงไปมีอยู่คนเดียวกลางลาน ตีกลอง เรียนอยู่ชั้นสองได้ยินทั้งห้องเลย
ชุ Zeal : เรียกร้องความสนใจ
อ๊อฟ จิกกะบาล : แทบจะหาอะไรขว้างกันลงไปเลยทีเดียว
Zeal :ขว้างหัวใจ!!! (ทุกคนหัวเราะ)
พี จิกกะบาล : คนสุดท้ายคับ
เป๊ก Zeal : การเล่นดนตรีคงจะเกิดมาจากในครอบครัว ตอนนั้นครอบครัวผมไม่มีใครเล่นดนตรีเลย
Zeal :อ้าว!!!
เป๊ก Zeal : จริงๆ แล้ว มีคุณลุง
เคน Zeal : ที่เป็นพี่ของพ่ออีกทีนึง (เงียบ)
เคน Zeal : อ้าว ไม่ตลก (วิ่งหนี)
เป๊ก Zeal : คุณลุงคนนี้พอมีงานสังสรรค์เค้าก็จะมาเล่นกีต้าร์ ให้ร้องเพลงกัน เราก็เลยแบบมันน่าจะมีเครื่องดนตรีอะไรที่มาเล่นด้วยกัน ก็เลยฝึกไอ้เนี่ยมันง่ายสุด ไห อะ
พี จิกกะบาล : ไม่ใช่แล้ว
เป๊ก Zeal : อิเลคโทน เพราะรู้สึกว่าอิเลคโทนมันทำเสียงอะไรได้เยอะ เช่น แมว เป็ด ก็เลยฝึกอันนั้นเป็นชิ้นแรก พอโตขึ้นมาก็เจริญรอยตามพี่ชุ พอมัธยมก็เล่นกีต้าร์ แอ๊คสาว ไปวันๆ
เคน Zeal : หนึ่งในสาวที่มามองเป๊ก ก็คือพี่ชุนี่แหละคับ
เป๊ก Zeal : ของผมเนี่ยไม่มีอะไรเกี่ยวกับการร้องเพลงเลย มาร้องเพลงก็ตอนที่ 3 คนนี้ยัดเยียดนี่ล่ะคับ
อ๊อฟ จิกกะบาล : ตอนเอ็น ใครโดนอาจารย์หมายหัวว่า ไม่ติดแน่ เพราะเป็น Bad Boy มากๆ
Zeal :ทุกคนเลยคับ

อ่านบทสัมภาษณ์ต่อ
ต่อคร้าบ ….. เป็นวงที่สร้างปรากฎการณ์อีกแล้ว บทสัมภาษณ์ให้เราจริงๆ มันยาวเกินกว่า 1 หน้าจะเอาอยู่