ตอน 12 - Etc. (บทสัมภาษณ์) 2

พี : เริ่มที่ พี่ บี ละกัน คิดถึงเรื่องมีครอบครัวรึยัง
พี่ หนึ่ง : โดนใจ
พี่ บี : เพิ่งแต่งงานมาครับ
พี : มีข้อมูลจากวงนอก แฟนเป็นผู้ชาย
พี่ บี : แต่งกับมิ้นอ่ะครับ
พี่ โอเล่ : มีครอบครัวแล้วครับ
พี่ บี : อันนี้แต่งด้วยกันครับ อันนี้เป้นเมียหลวง อันนี้เมียน้อย
พี่ มิ้น : ยังครับ ก็อยากมีครอบครัว เหมือนกันครับ
พี : แล้ว แฟน มีแล้ว
พี่ มิ้น : คิดว่ามีรึยังครับ
พี่ หนึ่ง : นี่
พี : น่าจะมั้งครับ
พี่ มิ้น : มีเป็นผู้ชายครับ น่าจะมีแล้วครับ มีแล้วครับ
พี่ โซ่ : มี มีแฟนเพลงอยู่ เยอะ มีแล้วครับ
พี่หนึ่ง : มีแล้วครับ
พี่ โอเล่ : ยังไม่มีแฟนเลยครับ
พี่ มิ้น : เอาแหวนออกแล้วเหรอพี่
พี่ โอเล่ : ยัง
พี : อัลบั้มนี้ ชื่อ เปลี่ยน ชื่อเนี่ย มาจากไหน
พี่ หนึ่ง : ชื่อก็มาจากเพลงเปลี่ยน เป็นเพลงที่ ชื่ออัลบั้มอะไรดี นั่งคิดกัน เปลี่ยนละกัน
พี่ บี : ผมว่า มันบอกความเป้นอัลบั้มนี้ทั้งหมดได้มากที่สุด เนื่องจากเราเปลี่ยนค่าย เปลี่ยนอะไรทุกอย่างหมด
พี่ หนึ่ง : มีสิ่งที่เปลี่ยนแปลงหลายอย่างในช่วงที่ทำอัลบั้มแรก สู่ อัลบั้ม 2 อย่างแรกเปลี่ยน ค่าย เปลี่ยน ลุค
พี : ความรู้สึกเป็นยังไงบ้างครับ
พี่ มิ้น : ก็เหมือนเพลงเปลี่ยนอ่ะครับ
พี่หนึ่ง : ก็เหมือนเพลง เปลี่ยน
พี : ค่ายก่อน ค่ายอะไรนะครับ
พี่หนึ่ง : กรอ มอ
พี่ มิ้น : ย้ายจาก อโศก ไปอยู่ พระราม 9
พี่ หนึ่ง : ความรู้สึกนะครับ ก็ฟังเพลงเปลี่ยนเอา ก็ประมาณนั้นแหละ ลุคก็เปลี่ยนนิดนึงครับ เราจะเข้มขึ้น ชุดนี้เนี่ย ไปทำผิวแทน แล้วก็ใส่ชุดดำกันหมดเลย ไว้ทุกข์ ให้กับตัวเอง กับชุดแรก เพราะชุดแรก คิกขุเหลือเกิน โอ้ย ไม่ไหวแล้ว คือ ดนตรีเราโตขึ้นด้วยฮะ ก็อยากให้คนมองว่าเราเติบโตขึ้นนะ เพราะว่าชุดที่แล้วเราหน้าเด็กกันไปหน่อย โอเล่ก็หน้าเด็กมากไปหน่อย ที่บ้านแบบ ตอนนี้ได้ผลแล้ว
อ๊อฟ : ชุดที่แล้วห่างจากสุดนี้กี่ปี
พี่ หนึ่ง : 2 ปี กว่าครับ
พี่ มิ้น : นึกว่า กี่ปี
พี่หนึ่ง : ดูหน้าเหมือนกับไปนานนะ เหมือนหายไปหลายปีเลย นี่แหละครับ นี่คือสิ่งที่เราต้องใช้ชื่ออัลบั้มว่าเปลี่ยน มีสัดส่วนของความเข้มข้นของดนตรีมากขึ้น มีความสนุกสนานมากขึ้น เนื่องจากชุดที่แล้วได้ไปเล่นคอนเสิร์ตที่โน้นที่นี่ แล้วเห้นว่าคนเป็นแบบนี้ คนชอบ จอย แล้วคนจะมีตอบสนองแบบนี้กับเพลงที่เราเล่น เราก้เก็บเป็นประสบการณ์ไว้ว่า เออ ถ้าเราเล่นเพลงแบบนี้ คนจะชอบ เราก้เก็บมาทำอัลบั้มนี้ ชุดนี้ก็จะมีเพลงสนุกมากขึ้น เราเล่นคอนเสิร์ตเราก็อยากให้คนได้โยกได้สนุกกันด้วย
อ๊อฟ : ให้คนทั้งโลก
พี่ หนึ่ง : ฮะ ได้ยินว่าคนทั้งโลกเหรอ
พี่ โซ่ : คนทั้งโลกเลยก็ได้
อ๊อฟ : เคยอ่านสัมภาษณ์เจอ ว่าที่วง etc ไม่มีนักร้องนำ เพราะไม่อยากให้ใครกุมอำนาจ แล้วทำไมตอนนี้ยอมให้ พี่ หนึ่ง กุม อำนาจละ
พี่ หนึ่ง : ไม่อยากให้ใครกุมอำนาจ เพราะว่าอะไรดีอ่ะ
พี่ โซ่ : เคยมีด้วยเหรอ
พี่ หนึ่ง : บอกว่า ประมาณว่าเราจะแชร์บทบาท
พี่ โซ่ : ถามอย่างนี้ให้นักร้องตอบดีกว่ามั้ง พี่ โอเล่
พี่ หนึ่ง : ตอบสิ
พี่ โอเล่ : ประมาณว่าชุดที่แล้ว ไม่อยากให้มีนักร้องนำ
พี่ หนึ่ง : อยากจะเน้นความเป็นวง
พี่ โอเล่ : ทุกคนก็ร้องเพลง ใช่ไหม
พี่ หนึ่ง : ใช่
พี่ โอเล่ : โซ่ ก้ร้องเพลง บี ก็ร้อง ผมก็ร้อง มิ้น ก็ร้อง หนึ่งก็ร้อง อยากจะประกวดว่าใครร้องดีกว่ากัน
พี่ หนึ่ง : อ๋อ
พี่ โอเล่ : ผลสรุปก็คือ หนึ่ง ร้องดีที่สุดครับ
พี่ โซ่ : เมื่อกี้พูดเล่น ความจริงคือเราอยากจจะเป็นวงที่แข็งแรงทั้งวง ในพาทดนตรี การประสานเสียงช่วยกันอะไรเงี่ย การทำงานทำด้วยกันอยู่แล้วแหละ แต่ทีนี้พอ on stage จริงๆแล้ว เวลาโชว์ ชุดแรก พอบางครั้งไม่มีนักร้อง นักร้องไปตีกลองอยู่หลังโน้น โผล่มาแค่หัวเงี่ย เวลาร้องเพลงอ่ะ มันสื่อไม่ถึง คนดูก็อยู่ขอบเวที นักดนตรีมันจะพะวงในการเล่น สู้มีตัวแทนของวง ชุดนี้ หนึ่ง design ร้องให้มีเทคนิคมากขึ้น มีลูก R&B ไหลๆ อย่างนี้ด้วย ไม่สามารถตีไปได้ร้องไปได้ มันยากมาก ก็เลย ร้องแล้วลงไปสื่อสารแทนเพื่อนๆ เพื่อนๆก็พยามจะไปเท่าที่เครื่องดนตรีมันจะพาไปได้
พี : พอเล่นสดใครตีกลองแทน
พี่ โซ่ : มีครับ เป็นอาจารย์เลย
พี่ หนึ่ง : เค้าชื่อ อาจารย์ ดั๊ก
พี่ โซ่ : เป็นมือกลองที่ ฝีไม้ลายมือ พวกเรายกให้เป็นที่หนึ่งในใจเลยแหละ เป็นอาจารย์ของหนึ่งอยู่พักนึงด้วย พี่ดั๊ก เป็นมือกลองที่เก่งมากๆ แล้วก็มีความเข้าใจสูง เราเคยเล่นกับมือกลองมาหลายคน พี่ดั๊ก เนี่ยเป็นคนที่ ถ้าไม่ใช่หนึ่งตี คนในวงที่รู้ ก็ต้องพี่ดั๊กตีเนี่ยแหละ เพราะพี่ดั๊กเค้าจะรู้ทิศทางวง ในการเล่นดนตรี มือกลองจะเหมือนคนขับเคลื่อนวง จังหวะเราจะส่งยังไง ที่โชว์เราสนุก จังหวะเราสนุก ส่วนสำคัญต้องมือกลองด้วยนะครับ มันก้เหมือนกลองหลัง มันจะไม่โคลงเคลง วงจะเล่นได้ดี
พี : นั่งคือ สาเหตุที่เอาพี่หนึ่งออกมาร้อง เพราะ โคลงเคลง
พี่หนึ่ง : ไม่ ตีไปด้วย ร้องไปด้วย มัน โคลงเคลง
พี่โซ่ : ตอนอัดตอนบันทึกเสียง เราอัดเองกันหมดเลย เราโปรดิวซ์เองนะ ชุดนี้ คุมงานกันทั้งหมด หนึ่งตีในห้องอัด ใน สตูดิโอ แต่พอออกโชว์มันไม่ไหว ก็เลยให้หนึ่งออกมา
อ๊อฟ : เรามีคำถามจากแฟนคลับ etc จะมี คอนเสิร์ตใหญ่ไหม
พี่หนึ่ง : คุยกันไว้ น่าจะมีประมาณกลางปีนี้
พี่โซ่ : ไม่ มิถุนา ก็ ช่วง กรกฎา มีแน่ๆ เราประชุมกันแล้ว สถานที่ยังไม่แน่ใจครับ ต้องเป็น indoor สักที่เพราะเป็นหน้าฝน
พี่ หนึ่ง : เรากะจะทำให้เป็น คอนเสิร์ตที่มีความเป็นกันเองมากที่สุด คิดว่าน่าจะประมาณ 8 แสนคน
พี่ โซ่ : มีแน่ๆครับ คนที่รักเพลงเรา ชอบเพลงเรา แล้วจะได้เจอ แขกรับเชิญที่น่าจะมี เซอร์ไพรส์ ตอนนี้กำลังประชุมวางตัวกันอยู่ แล้วก็เริ่มซ้อมกันบ้างละ
อ๊อฟ : คนอื่นไม่มีคำถามส่วนตัวเลยนะ มีพี่โอเล่เนี่ย
พี่ หนึ่ง : ก็เค้าเป็นนักร้องนำหนิ
อ๊อฟ : เค้าถามว่า กีตาร์พี่เคยผ่านประสบการณ์ครั้งประวัติศาสตร์ของเมืองไทยมาแล้ว จริงรึเปล่าคะ
พี่โอเล่ : ใช่ ก็ตอนนั้นไปเล่นที่ภูเก็ต ที่หาดป่าตอง ไปกันทั้งวงเลย ตื่นเช้ามาครับ ไฟก็ดับก่อน เสียงคนกรี๊ดอยู่นอกห้อง กรี๊ดอะไรกันนักหนา ก็เลยออกมาดู รถมอเตอร์ไซด์กระจัดกระจายเต็มไปหมดเลย น้ำท่วมเต็มเลย
พี่ โซ่ : มองจากตึกข้างบนอ่ะครับ ชั้น 3 โรงแรมป่าตอง รีสอร์ท มองลงมาเห็นหลังคารถกระบะ หลังคาโผล่มานิดนึง
พี่ โอเล่ : แล้วตอนนั้นเราเอาเครื่องดนตรีไว้หลังเวที
พี่ โซ่ : เวทีอยู่หน้าหาด เป็นร้าน อิตาเลี่ยน ไฮโซ เลย อยู่หน้าหาด เละครับ เบส กลอง คีย์บอร์ด กีตาร์ มีผมคนเดียวอ่ะ ที่สังหรณ์ใจยังไงไม่รู้คืนนั้น ยกเครื่องขึ้นไปบนห้องพัก ที่เล่นกับห้องพักอยู่ไกลกันมาก ตอนเช้ามาน้ำท่วมทะลักเลย ข้าวไม่ต้องห่วงไม่มีกินแน่ ก็ต้องหนี
พี่ โอเล่ : รอน้ำลดแล้วก็รีบวิ่งไปเอาเครื่องดนตรีที่อยู่หน้าหาด แล้วตอนนั้น after shock ก็จะมาเรื่อยๆ
พี่ โซ่ : ตอนนั้นยกกีตาร์ขึ้นมาเป็นไงบ้างครับ
พี่โอเล่ : มีทรายอยู่ข้างในครับ มีทรายเต็มเลย
พี่ บี : รู้สึกว่าจะไม่ได้ไปเอาเองนะ
พี่ หนึ่ง : อุตส่าห์แบกมาให้
พี่ มิ้น : ตัวสีขาว ของ Yamaha คือตัวปัจจุบันเลย
พี : แล้วไม่พังเหรอ
พี่ มิ้น : ของดีครับ ตอนแรกก็คือมันโดน ก็เอาถ่านออก ผมก็แกะข้างหลัง เอาน้ำเปล่าราด ข้างหลังมันจะมีบอร์ดเหมือนคอมพิวเตอร์ ก็ต้องเปลี่ยนตัวนั้น ก็ซื้อแผงวงจรใหม่เข้าไปใส่
อ๊อฟ : ตัวเดิมกันหมดทุกคนเลยป่ะคะ
พี่โอเล่ : ตัวเดิม
พี่ บี : คีย์บอร์ดเป็นตัวใหม่ครับ แต่ตัวนั้นก็โดนน้ำไปเหมือนกัน ตอนโดนน้ำก็อย่าเพิ่งเปิด switch เอาไดร์เป่าให้แห้ง แล้วทิ้งไว้อีกสัก 3 -4 วัน แล้วค่อยไปเสียบปลั๊ก แล้วลองเสี่ยงดู แล้วปรากฏว่า ไม่ขึ้นครับ ก็เลยเอาไปซ่อม แต่ยังซ่อมได้อยู่ครับ ฝากขาย หมื่นนึงครับ
พี่ หนึ่ง : ฝากขาย จิกกะบาล เลยนะครับ
พี่ โซ่ : ก็มีลายเซ็น พี่บีด้วย แล้วก็เป็นคีย์บอร์ดตัวเดียวที่โดน สึนามิ แล้วก็มาขายต่อได้
พี : แล้วกลองพี่หนึ่งอ่ะครับ
พี่ หนึ่ง : ยังใช้อยู่ครับ มันเป็น snare มัน โดนพัดไปอยู่ไกลเหมือนกัน ตอนนั้น
พี : ของคนอื่นรึเปล่า
พี่หนึ่ง : ของเรานี่แหละ ตอนแรกเราถอดใจแล้ว นึกว่า snare หาย เพราะว่าซื้อมาแพงครับ นึกว่าหายแล้ว เดินไปหน้าห้องน้ำ เดินไปไกลมาก เจอ น้ำมันพัดไปอยู่ตรงนั้นครับ เห็นมันเปื้อนโคลนอยู่ ก็เลยอุ้มมากอดเลย กอดเสร็จขึ้นไปบนห้อง น้ำไม่ไหลครับ นั่งเอาทิชชูเช็ด เช็ดไปเช็ดมา เอ๊ะ มันไม่ใช่โคลนนี่หว่า มันอยู่หน้าส้วมอ่ะ
พี่ โซ่ : นี่เรื่องจริง คือ ห้องน้ำชั้น 1 อ่ะ พอสึนามิไป ผนังมันพังทลาย ชักโครกแตกกระจาย แล้วของหนึ่งไปอยู่หน้าห้องน้ำ แล้วไม่ใช่โคลนอ่ะ เหม็นมากอ่ะ
พี่หนึ่ง : กอดขึ้นมาเลย ทิชชูเช็ดอย่างดี เช็ดไปเช็ดมา เอ๊ะ อันนี้ยังใช้อยู่ทุกวันนี้ครับ
อ๊อฟ : แล้วจะมีคาราโอเกะออกมาไหม
พี่หนึ่ง : อยากจะมีครับ แปลว่ายังไม่มีครับตอนนี้ แต่จะมี
พี่โซ่ : หวังว่าจะมี
พี่ หนึ่ง : ละคิดว่า ควรจะ น่าจะมี จริงๆแล้วถ้าดูจากสถานการณ์แล้วเนี่ย สักแป๊บนึง น่าจะมีได้ครับ
พี : ถ้าทางค่ายไม่ยอมออกให้ ชุดน่าก็จะเป็นเปลี่ยน
พี่ โซ่ : เปลี่ยน 2
อ๊อฟ : เราไปดู vtr ที่พี่เค้าทำเสื้อกันดีกว่า
อ๊อฟ : นี่ เสื้อ พี่ๆ etc เค้าวาดไว้ให้ ใครเป็นใครบ้างคะพี่
พี่หนึ่ง : เรียงตามเหมือนในบกเลยครับ
อ๊อฟ : ถ้าอยากรู้ว่าใครเป็นใครต้องไปซื้ออัลบั้มมาเทียบนะคะ มีลายเซ็นด้วย คล้ายๆกันเน้อ
พี่ หนึ่ง : คล้ายกันครับ ข้างหลังเป็น website ของเราคร้าบ เข้าไปเยี่ยมชมกันได้
อ๊อฟ : ตอบเองเลยป่ะคะ
พี่ หนึ่ง : ไรครับ
พี่โซ่ : ตอบเองครับ
อ๊อฟ : ถ้าอยากได้เสื้อตัวนี้ comment ไว้ใน website เดี๋ยวหลังจากนี้ มีอีกคลิป โชว์ จาก etc.