ตอน 112 - ก้อย โย่ง & Friends (บทสัมภาษณ์)
Posted on Wednesday, May 20, 2009 at 11:29 amCategory: บทสัมภาษณ์
พี อ๊อฟ ก้อย โย่ง : สวัสดีครับ สวัสดีค่ะ
พี : ตอนนี้เราอยู่กับ โย่ง ก้อย เย….
อ๊อฟ : ก้อย โย่ง ได้มะ
พี : เอ้ย ก้อย โย่ง เย…
อ๊อฟ : and friend (ตุ๊กตาหมี)
พี : เอ้า and friend…ไม่ใช่ละ ก็ต้องมาถามสารทุกข์สุกดิบกันก่อนเป็นปกติ พี่ก้อยตอนนี้สบายดีมั้ยครับ
ก้อย : สบายดีค่ะ มากค่ะ
พี : มีไร update update เรื่องราว เปลี่ยนแฟนใหม่ตั้งแต่ตอนนั้น
ก้อย : ก็ นี่ค่ะแฟนใหม่ (ชี้ไปที่โย่ง)
อ๊อฟ : แล้วแฟนเก่าไปไหนแล้วคะ
ก้อย : อ๋อ ตอนนี้ไม่อยู่แล้วค่ะ
อ๊อฟ : อ๋อ คนนั้นเขาจะเซอนิดนึง ใช่มะ เขาจะดูเซอๆ แล้วตอนนี้คนใหม่แต่งตัวดีกว่า อะไรงี้
พี : อะไรประมาณนั้น แล้วพี่โย่งล่ะครับ สบายดีมั้ย
โย่ง : สบายดีครับ
พี : ตอนนั้นเราว่าจะชวนมาออกตั้งหลายรอบแล้วนะ
อ๊อฟ : ใช่ Armchair ไง Armchair
พี : จนบัดนี้ หายไปไหนก็ไม่รู้
โย่ง : ก็ยังอยู่ครับ แบบว่า ก็แบบแยกย้ายกันไปทำงานส่วนตัว
อ๊อฟ : แปลว่ายังอยู่มั้ยคะ
โย่ง : ยังอยู่ครับ ยังอยู่ครับ
อ๊อฟ : หมายถึงว่ามัน…
โย่ง : ยังไม่ตายครับ
อ๊อฟ : มันจะมีโอกาสมีAlbumอีกมั้ยคะ
โย่ง : คือตอนนี้กำลังคุยกันเรื่องAlbum ใหม่ครับ แล้วก็คิดว่าถ้า plan มันไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงก็ สิ้นปีก็น่าจะได้ฟังเพลงใหม่
อ๊อฟ : นี่มันก็ปาเข้าไป เดือน3จะเดือน4แล้ว พี่จะทำกันว่องไวอย่างงั้นเลยใช่มั้ยคะ
โย่ง : ใช่ครับ พอดีทำงานกันเร็วครับ
พี : อา สรุปว่า Armchair มาแน่สิ้นปี Saturday มั่งดีกว่า
ก้อย : เดี๋ยวหลังจากนั้นอีกทีนึงค่ะ
อ๊อฟ : อ๋อ รอ Armchair ก่อน แล้วAlbum นี้คนเขาจะรู้มั้ยคะ ว่าAlbum นี้ไม่ได้ชื่อ ก้อย โย่ง & Friends
พี : แล้วAlbum นี้มีชื่อว่า?
โย่ง : My Traveller ครับ
อ๊อฟ : คือจริงๆแล้ว ชื่อศิลปิน คือ ก้อย โย่ง ไง แล้วตกลงมันเป็นศิลปินคู่หรือกลุ่มหรือยังไงคะพี่
โย่ง : จริงๆก็ ถ้าออก concert ก็คงมีทั้งวงแหละครับแต่ว่า front mam มี2คนครับ
อ๊อฟ : อารมห์มีนักร้อง2คน แล้วก็ เหมือนเป็น band แต่ band นี่ก็ หน้าตาคุ้นๆยังไงไม่รู้ เป็นการรวมตัวกันว่างั้นเอง
ก้อย : ใช่แล้ว
อ๊อฟ : ที่ให้ credit “and friends”นี่แปลว่าไม่ต้องจ่าย?
ก้อย : ให้ friend มีกำลังใจ
อ๊อฟ : อ๋อ เพื่อนเป็นการบอกว่า มันเอาตังไปด้วย อ่ะๆ หลังจากที่มาเป็น Albumคู่รัก ยังไงก็ดูเป็นคู่รัก ปกก็ดูเป็นคู่รักเนี่ย รู้จักกันมานรึยัง กี่ปีแล้วคะ?
โย่ง : เอ่อ 7ปีกว่าๆ…ครับ
ก้อย : อืม…6ปี7ปี
พี : แอบถามพี่ก้อยดีกว่า ตอนนั้นที่ เคยดูพี่โย่ง หน้าเป็นคน Romantic เลยอยากจะรู้ว่า ตอนที่เขามาขอเป็นแฟนเนี่ย มันมีเหตุการณ์ อะไรแบบเท่ห์ๆมั่งรึเปล่า?
ก้อย : เอ่อ เหตุการณ์ที่เท่ห์หรอ ก็จริงๆ วันนั้นก็เขาจีบแหละ ก็คือเราก็เจอกันปกติแต่ว่า พอกำลังจะเลิกงานกลับบ้านเนี่ย ก็จะมีเงาใหญ่ๆ ค่อยๆตะคุ่มๆมาแบบว่า “เออ เดี๋ยวฉันจะมีงานนะ ขอเบอร์หน่อยสิ”
พี : อ๋อ คือเอางานไปอ้างก่อน
โย่ง : คือตอนนั้นแบบว่า ก้อยก็น่ารักดีนะ ก็เลยจะเข้าไปแบบ.. คือแฟนเขาก็มานะ แฟนเขาก็แบบว่า มาแล้วเข้าไปนั่งในรถ ตอนนั้นก็คิดว่า เสร็จกู
อ๊อฟ : คือตอนนั้นคิดแล้วว่ารอด
โย่ง : ก็เลย เข้าไป แล้วเอาเรื่องงานมาบังหน้า แล้วก็แบบ ถ่ายรูปกันมั้ย ซึ่ง ทุกวันนี้ก็ไม่จำเป็นต้องถ่าย
พี : นี่คือเหตุการณ์ที่ขอเบอร์ แล้วเหตุการณ์ที่ขอเป็นแฟนล่ะครับ
ก้อย : ก็เราก็เป็นเพื่อนกัน ไปนู่นไปนี่ แล้วค่อยๆสนิทขึ้นๆเรื่อยๆ จนเป็นแฟนกัน
อ๊อฟ : แล้วชอบอะไรของกันและกันหรือไม่ก็เรื่องประทับใจที่ชอบ
ก้อย : ประทับใจหรอ จริงๆเขาเป็นคน ตรงมากเป็นคนแบบว่า ตรงแล้วก็ตลก
อ๊อฟ : พี่คะ ตรงมากนี่คล้ายๆกับ ขวานผ่าซาก รึป่าว?
ก้อย : ก็ไม่ถึงขนาดนั้น แต่จริงๆแล้วเขาเป็นคนตลกมาก แต่วันนี้เขาเครียดมาก
พี : ทำไมล่ะครับ
โย่ง : ลืมปิดไฟที่บ้าน
อ๊อฟ : โห กลัวโลกร้อน
พี : จริงหรอ?
โย่ง : ป่าวครับ กำลังคิดอยู่ว่าออกจากบ้านมาแล้วถอดปลั๊กรึยัง คือเป็นคน โรคจิตกับเรื่องออกจากบ้าน
อ๊อฟ : พี่คะ คือแนะนำว่า เปลี่ยนเป็นาบ cut out
พี : ทำไมถึงห่วงนักหนาล่ะครับ ห่วงเรื่องโลกร้อนหรอครับ?
ก้อย : อย่างรถเขาก็ยังต้อง ล็อคแล้วล็อคอีกเลย
อ๊อฟ : ค่ะ นี่คือเรื่อง เปิ่นๆ ของพี่โย่ง แล้วพี่โย่งประทับใจอะไรพี่ก้อยมั่งคะ?
โย่ง : ก็คือ ก้อยเป็นคนอารมห์ดี แล้วก็ มองโลกในแง่ดีมากๆครับ แล้วก็ คือ ก้อย ความจำไม่ค่อยดีครับ เป็นแบบว่า ขี้ลืม คือหลังทะเลาะกันปึ๊บ ไม่ต้องง้อ สักพักก็ลืม
อ๊อฟ : แล้วทะเลาะกันบ้างมั้ยคะ
ก้อย : โอ้โห ทุกวันเลย คือจะบอกว่าพอทำอัลบั๊มนี้แล้วทะเลาะกันจริงๆ ทะเลาะกันทุกวันเลย แต่ก้อยจะรู้สักว่า แบบมันเหมือนว่า พอทะเลาะแล้ว มันได้งานดีๆ
อ๊อฟ : ก็คือ ก่อนหน้านี้ ไม่ค่อยทะเลาะกัน แต่พอทำงานนี้แล้ว ทะเลาะกันมากขึ้น แต่ทำให้งานออกมาดี จะมีอัลบั๊มหน้ามั๊ยคะ
ก้อย : ก็ไม่แน่ แต่พอเสร็จแล้วก็รักกันมากขึ้น
อ๊อฟ : คือ Saturday อยู่กับค่าย อะไรมั้ยคะ?
ก้อย : ไม่มีค่ายค่ะ
อ๊อฟ : แล้ว Armchair
โย่ง : ตอนนี้ก็ หมดสัญญาแล้วครับ
อ๊อฟ : สรุปคือ ไม่มีค่ายทั้งคู่ แล้วนี่ทั้ง2วงจะลงมาอยู่ค่าย spicy เลยมั้ยคะ
ก้อย : นั่นเปนเรื่องของอนาคตค่ะ แต่โปรเจคนี่คือ ลองทำงานกันดู
อ๊อฟ : โปรเจคนี้เริ่มจาก การไปเที่ยวใช่รึเปล่าคะ
โย่ง : ใช่ครับ คือ คุยกับเพื่อนที่ชื่ออ้วนอ่ะครับ(อ้วน Armchair)คืออ้วนไปเรียนต่อที่เชียงใหม่ เราก็เลยคุยกันทาง MSN บ่อย อ้วนก็บอกว่า ชวนมาถ่ายรูปที่ปาริสเพราะเห็นว่าปาริส น่าสนใจและก็ ช่วงนั้นก็เจอกับพี่เต้งพอดี
ก้อย : คือจริงๆแล้ว อัลบั๊มนี่พี่เต้งเป็นคนจุดประกาย พี่เต้งบอกว่าไหนๆก็จะไปเที่ยวแล้วก็ทำอัลบั๊มเลยดีกว่า ก็เลยจะได้เหมือนกับเราสองคนมีโอกาสได้ทำอัลบั๊มพิเศษด้วย
อ๊อฟ : คือคุยกับพี่เต้งอยู่ แล้วบอกว่าจะไปเที่ยวกัน พี่เขาก็เลยแบบ รวมซะเลย แล้วงานนี้เขาบอกว่า ไม่ใช่อัลบั๊มเพลง ไม่ใช่ Pocket Book ไม่ใช่การถ่าย Fashion คู่กัน ไม่ใช่การถ่ายหนังสั้น แล้วมันมีหมดเลย ยังไงคะพี่
ก้อย : มันคือทุกอย่าง
อ๊อฟ : แปลว่ามีหนังสั้นด้วยหรอคะ?
ก้อย : ใช่แล้ว
โย่ง : จริงๆมันก็ไม่ใช่หนังสั้นหรอกครับมันเป็นเหมือน document อ่ะครับ ก็อารมห์เหมือนเบื้องหลังน่ะครับ
พี : ก็ถ่อไปทำถึง ปาริสฝรั่งเศสเนี่ย ต้องถามครับ แฟนเพลงหลายคนอยากจะทราบมาก ว่า เจอลุลามั้ยครับ
โย่ง : เจอครับ ยืนร้องเพลงอยู่เลยครับ
อ๊อฟ : แล้วที่อัลบั๊มนี่บอกว่า And Friends นี่ มีใครบ้างคะ
ก้อย : ก็มี พี่ บอย ตรัย,พี่โต้ง,พี่กอล์ฟ super breaker,ตั๊ม monotone
อ๊อฟ : ยังมีอื่นๆอีกมากมายเลย ไม่ใช่แค่นี้?
ก้อย : ค่ะ
พี : แล้วทำไมถึงเป็นคนเหล่านี้ล่ะครับ? เราเลือกเองหรือว่าอะไร?
โย่ง : เพราะเป็นเพื่อน แล้วก็เจอกันบ่อย แล้วเพื่อนที่คบๆส่วนใหญ่ก็จะเล่นดนตรี ถ่ายรูป ชอบงานศิลปะ ชอบฟังเพลงอ่ะครับ แล้วพอเราต้องการคนที่จะมาช่วยเราทำงาน สิ่งแรกที่นึกถึงก็คือเพื่อนๆครับเพราะว่า นอกจากจะได้งานที่ได้แล้วยังจะสนุกอีกด้วย เพราะเป็นเพื่อนกันน่ะครับ
พี : ทำงานกับคนพวกนี้แล้ว รู้สึกยังไงบ้าครับ?
โย่ง : สนุกมากครับ เพราะทำงานกับเพื่อนน่ะครับ แม้แต่เรื่องเครียดๆมันก็ยังขำๆกันได้
พี : มีเหตุกาอะไรประทับใจระหว่างการทำอัลบั๊มมั่ง?
ก้อย : ก็มีเรื่องนึง ย่านเกย์ คือไม่มีผู้หญิงเลยแม้แต่คนเดียว คือมีแต่ชาวเกย์ ผับเกย์ พอเย็นๆเขาก็จะมากันแตกฮือเต็มถนนไปหมด แล้วก็มองแบบ สนุกสนาน จนมีอยู่วันนึงเราทนความน่าสนใจขนาดนั้นไม่ไหว โอเคก็เลยลองไปดูกัน
พี : แล้วทำไรลงไปครับ?
โย่ง : เราก็ไปแจมกับเขาอ่ะครับ
ก้อย : เราก็ชวนเพื่อนๆแล้วก็ตรากล้องคนนึงไป แล้วก็สนุกสนาน พอไปสักพักนึงเราก็รู้สึกแปลกๆ เพราะรู้สึกเหมือนมีสายตามองมาที่เราอะไรแบบเนี้ย แล้วสักพักเขาก็มาล้อมเราประมาณ10คน แล้วก็เริ่มดึงเสื้อ โชคดีมากๆที่ตรากล้องเราเนี่ย สปิริตแรงกล้าหันเอากล้องไปหาพวกนั้น ก็สนุกสนานเฮฮา เราก็รอจังหวะชุลมุนแล้วก็วิ่งออกมาเลย
พี : ก็นี่เป็นประสบการณ์ที่ประทับใจของพี่ก้อย แล้วพี่โย่งล่ะครับ
โย่ง : ก็ผมประทับใจตอนที่ นั่งรถไฟจากฝรั่งเศสไปเยอรมันครับ เพราะตอนนั่งชมวิวอ่ะครับ ตึกของฝรั่งเศส มันจะดูอ่อนช้อย มีงานประดิษฐ์ที่สวยงาม แต่พอเข้าเยอรมันไปก็จะเริ่มเข้มๆเรียบๆ
พี : ก็แบบอย่างเยอรมันจะออกไปทางวิศวกรรม ฝรั่งเศสก็ออกไปทาง ศิลปะอะไรงี้
ก้อย : กล่องนี่ โย่งเขาทำเองค่ะ ตั้งแต่รายละเอียด พับกล่อง ออกแบบ คิดคอนเสป
พี : ออ เห็นมีกล้องถ่ายรูปด้วย
อ๊อฟ : มันยากมั๊ยคะ?
โย่ง : ในการพับใช่มะครับ ไม่ยากครับ
อ๊อฟ : โห พับจากกระดาษ ใส่ฟิล์มได้ด้วย ทำเป็นเล่นไป
ก้อย : ถ่ายได้จริงด้วย
พี : โห ซื้อCD ได้กล้องด้วยอ่ะ เท่ห์ชะมัด
อ๊อฟ : ในหนังสือมีวิธีสอนพับด้วยนะ มีหอไอเฟลด้วย
พี : แล้วระหว่างทริปนี่ ถ่ายรูปต่างๆไว้มากมายไว้ในหนังสือ….
ก้อย : มีถ่ายเองด้วยค่ะ จริงๆที่ไปกันนี่มี5-6คน
โย่ง : มีช่างภาพ2คน ไปถ่าย
อ๊อฟ : เพลงในอัลบั๊มนี้มีเพลงใหม่ที่แต่ง งุ้งงิ้งๆ แล้วมีเพลง cover ด้วย
พี : อา ทำไมถึงเลือกเพลงนี้ ซึ่งนั่นคือเพลง…
ก้อย โย่ง : เพราะฉันมีเพียงเธอ ของ พราว
พี : ทำไมถึงเป็นเพลงนี้ครับ
โย่ง : ด้วยความที่ เพลงนี้เป็นแรงบันดาลใจตอนเด็กๆที่ทำให้เริ่มเล่นดนตรีเช่น ก้อยก็เริ่มเล่นเบส เพลงนี้เป็นเพลงแรก ผมก็เริ่มเล่นกีต้าร์เพลงนี้ ก็ส่วนพี่ๆวง เนี่ยโดยส่วนตัวก็สนิทกันแล้วก็ ร่วมงานกันมันตั้งแต่Armchair อัลบั๊มแรก แล้วเพลงนี้เนื้อหาก็ ชอบมากตรงที่ว่าจริงๆมันเป็นเพลงรักครับ แต่ว่าเป็นเพลงนึงที่ ดูไม่หวานเท่าไรครับ แต่ว่าถ้าฟังไปดีๆแล้วมัน โรแมนติกเหมือนกัน โรแมนติกมากครับ ก็เลยชอบ
ก้อย : เป็นเพลงรักที่ไม่มีคำว่ารัก
พี : อารมห์มันจะคล้ายเหมือนแบบจอ๊กโก๋ๆหน่อย อะไรงี้ป่ะครับ
โย่ง : ครับ
พี : แถวๆนั้น แต่คงไม่ถึงขั้น อัศนี แล้วเพลงนี้ก็ ชอบทั้งคู่เลย
ก้อย โย่ง : ใช่
ก้อย : ก็คุยกันบังเอิญเป็นเพลงนี้
อ๊อฟ : มันต้องมีเพลงอื่นมั่งแหละ ที่หลุดออกมาตอนนั้น
ก้อย : ก็มีเยอะแยะ
อ๊อฟ : แล้วทำไมเพลงนี้ถึงเด่นขึ้นมา
ก้อย : มันเป็นความบังเอิญ เพราะว่า ก้อยเริ่มเล่นเบสเพลงนี้ โย่งก็เริ่มเล่นกีต้าร์
โย่ง : เราอยากได้เพลงเร็วด้วยครับ
อ๊อฟ : แล้ว มันต้องมีมั่งแหละ เพลงที่ชอบมากกว่าเพลงอื่น ในอับบั๊มนี้ ของพี่ก้อยล่ะคะ
ก้อย : จริงๆชอบ ชอบ คืนกลับมา ค่ะ เป็นเพลงช้า เพลงอกหัก
อ๊อฟ : ทำไมอยู่มีอกหักด้วยคะ
ก้อย : ก็หลายคนจะคิดว่า อัลบั๊มนี้มีแต่หวานแหวว แต่ทุกๆเพลงในอัลบั๊มนี้จะมีการเดิมทางสอดแทรก ไปพร้อมกับรูปเพราะฉะนั้น เพลงจะเกิดจาก รูป ที่เราไปถ่ายที่นู่นมาเกิดจากบรรยากาศที่เราไปสถานที่ต่างๆไรเงี้ยอย่างเพลง คืนกลับมาเนี่ย จะเป็นเพลงที่พูดถึงสุสาน เพลงนี้เป็นเพลงเดียวในอัลบั๊มที่เราไม่ได้ร้องด้วยกันด้วย
อ๊อฟ : แล้วใครร้องคะ
ก้อย : ก็ แยกกันร้อง
โย่ง : มี2 เวอชั่น ครับ
อ๊อฟ : ตอนนั้น พี่ก้อยคิดถึงใครคะ(ฮา)
ก้อย : จริงๆเพลงนี้ เราแย่งกันด้วย แย่งกันที่จะร้องเพราะเราชอบเพลงนี้ทั้งคู่ พอแย่งๆกันร้องนึง ก็เลยแบบ ไม่เป็นไรเดี๋ยวลองร้องๆดูละกัน ว่าของใครเพราะกว่า แล้วพอมันเสร็จออกมาแล้วแบบก็เลือกไม่ได้จริงๆเพราะมันก็แบบ ไม่เหมือนกันอ่ะ เพลงที่เนื้อร้องเหมือนกัน ทำนองเหมือนกันแต่พอเสร็จออกมาแล้วมันไม่เหมือนกัน ก็เลยรู้สึก คงต้องอยู่ในอัลบั๊มนี้ ทั้ง2เพลง
อ๊อฟ : แล้วตะกี้ ยังไม่ได้ตอบเลยว่าพี่ก้อย คิดถึงใคร มาถามพี่โย่งดีกว่า
โย่ง : ก้คิดถึง แฟนเก่าก้อยครับ(ฮา)
อ๊อฟ : แล้วพี่ก้อยล่ะคะ
ก้อย : ก็คิดถึง แฟนเก่าโย่ง(ฮา)
พี : อา เมื่อกี้เป็นเพลงที่พี่ก้อยชอบ แล้วพี่โย่งล่ะครับ
โย่ง : เพลง รั้งเวลาครับ เป็นเพลงเร็ว คือแบบ เวลาที่มีความสุขหรืออยู่กับคนรักเนี่ย มันจะผ่านไปเร็วมากก็เลยแบบ ถ้าเรารั้งเวลาให้มันผ่านไปช้าๆได้ แล้วเราอยู่กับคนรักนานขึ้นก็คงจะดี
อ๊อฟ : แล้วรักกันมา7ปีแล้ว เมื่อไรจะแต่งคะ?
พี : อา คำถามมาตรฐานนะ
ก้อย : ก็ ยังค่ะ แต่ก็ไม่แน่
อ๊อฟ : เดี๋ยวนะคะ ไม่แน่ว่าจะแต่ง หรือว่าไม่แน่ว่าช่วงนี้รึเปล่า
ก้อย : ไม่แน่ทุกอย่าง เพราะจริงๆเหมือนกับ เรา2คนชอบใช้ชีวิตให้เป้นแบบธรรมชาติ ดูพรุ่งนี้ว่ารู้สึกยังไง ก็ปรับตามนั้นไป
พี : พออยากแต่งก็แต่ง
อ๊อฟ : อะไรก็เกิดขึ้นได้เสมอ
พี : แต่ตอนนี้ยังตอบไม่ได้
อ๊อฟ : แต่ว่า สิ่งรอบตัวไม่มีผลมากมายนัก อายุ รายได้ CDจะขายได้เยอะมั้ย
ก้อย : แต่CDนี่ไม่แน่ (ฮา)
อ๊อฟ : อีกอันนึงที่เราคิดว่า มีคนอยากรู้แน่ๆ นักร้องทั้งคู่ อยู่คนละวง ดังทั้งคู่ แล้ว ชอบเพลงอะไรของกันและกันบ้าง
โย่ง : ชื่อเพลง ฟ้าเป็นใจ ครับ
พี : แล้วพี่ก้อยล่ะครับ
ก้อย : ก็ อยากกลับไปหา ค่ะ
อ๊อฟ : ตอนนี้ อยากทราบว่ามีเคล็ดลับในการ ครองรักมั๊ยคะ
โย่ง : ก็เป็นเพื่อนกันครับ คือ ใช้ชีวิตคล้ายๆกัน เพราะด้วยความเป็นเพื่อนกัน พูดอะไรก็ตรงๆกัน พอมีเรื่องก็ เคลียกันๆ แล้วก็ อารมดีทั้งคู่ครับ ไม่ค่อยเครียดเรื่องอะไรมาก ก็เลยอยู่ด้วยกันได้ยาว
ก้อย : ก็หาสีสันใหม่ๆให้ชีวิตหาของเล่นใหม่ๆ ก็อย่างกล้องถ่ายรูปเงี้ย หาสิ่งที่เราทำแล้วมีความสุข สิ่งที่เราทำให้เราทั้งคู่คบกันแล้วรู้สึก แบบว่า สบายใจ
อ๊อฟ : แล้วพี่โย่งข้อเสียของพี่ก้อย ที่พี่ ไม่ชอบสุดๆแล้ว อย่าบอกว่าไม่มีนะพี่
โย่ง : ก็ ก้อยชอบพูด เรื่องเดิมซ้ำๆ
พี : แล้วก้อยล่ะครับ
ก้อย : คือ โย่งกินเก่งมาก
อ๊อฟ : เอาละ ก็อยู่ด้วยกันได้ เรียบง่ายๆ สุดท้ายละ เดี๋ยวเราไปดูเสื้อที่วาดไว้อย่าง งดงาม แล้วก็ถ้าอยากเสื้อตัวนี้ ส่งcommentมาที่ comment@jiggaban.com แล้วก็บอกว่าอยากได้เสื้อพี่ก้อย โย่ง
ก้อย : แล้วก็ ของพวกนี้(อัลบั๊ม) ทำมาน้อยค่ะ limited edition ค่ะ เพราะอาจจะ อีก10ปี อาจจะประกาศหา คนที่มี แล้วมาเจอกัน
โย่ง : ด้วยความที่ต้นทุนมันสูง แล้วก็ใช้เวลาทำนานมาก แล้วก็ กะให้มัน พิเศษจริงๆ
อ๊อฟ : ราคาล่ะคะ
ก้อย : ประมาณ400กว่าบาทอ่ะค่ะ
พี : ก็มี หนังสือ 1เล่ม CD 1แผ่น DVD หาซื้อได้ที่B2S หรือเว็บไซ www.spicydisc.com ซื้อได้ โอเควันนี้ก็ต้องขอขอบคุณ ก้อยโย่ง มากๆครับ
เรื่องอื่นๆที่เกี่ยวข้อง


