มาทำความรู้จักกับ เบน ชลาทิศ นักร้องหน้าตาดี น้ำเสียงคุณภาพที่การันตีด้วยรางวัลล่าสุดอย่าง คม ชัด ลึก อวอร์ด
ชอบฟังแต่เสียง, เบื่อหน้าพิธีกร คลิ๊กเพื่อ Download แต่เสียงได้ที่นี่ (17MB)
ถ้ารักการอ่าน คลิ๊กอ่านบทสัมภาษณ์ได้ที่นี่เลย
และูดูวิดีโอการสัมภาษณ์แบบเต็มๆได้ที่นี่
ตอนที่ 1 รู้จักกับ เบน ชลาทิศ
พิธีกร: อ๊อฟ, พี
สวัสดีครับ ตอนนี้ก็อยู่กับ รายการ จิกกะบาล Talk show สบายๆ style จิกกะบาล ตอนนี้กำลังอยู่กับ นักร้องชายเสียงคุณภาพ ร่างใหญ่ มีรางวัล คมชัดลึก Awards ปีล่าสุดเป็นประกัน เรามาพบกับเค้าเลยดีกว่าครับ เบน ชลาทิศ
พี: สวัสดีครับ
เบน: (เบนนิ่ง)
พี: ตื่นได้แล้วครับ
เบน: สวัสดี ครับ (หัวเราะเสียงดัง)
อ๊อฟ: ขอตอนรับ เบน สู่รายการ จิกกะบาล แล้วก็ขอบคุณเบนมากๆ ที่ให้เกียรติ์ กับจิกกะบาล
เบน: ยินดี
อ๊อฟ: เป็นเทปแรกด้วย
เบน: คือ เอาอาหารมาล่อ เอาอาหารมาล่อ ก็เลยมา
พี: คำถามแรกเลย เพิ่งได้คมชัดลึก awards
เบน: ใช่
พี: ในสาขา นักร้องชายเดี่ยว เหรียญทอง
เบน: ยอดเยี่ยม
อ๊อฟ: เหรียญทองกับยอดเยี่ยมต่างกันไหม
เบน: ต่างนะ
พี: เหรียญทอง เป็นไอศครีม
เบน: เหรอ (เมินหน้า มายิ้ม)
พี: รู้สึกยังไงบ้างครับ
เบน: รู้สึกดีใจที่ได้ คมชัดลึก awards ตอนแรกรู้ก่อนว่าเข้าชิง แต่ก็ไม่ซีเรียส
อ๊อฟ: เข้าชิงกับใครบ้างละคะ
เบน: ก็นั่นแหละที่บอกว่าไม่หวังอะไรมาก เพราะได้เข้าชิงกับ เค้ก นะครับ เพื่อนร่วมค่าย, พี่พลพล, คุณ บอล จารุลักษณ์, แล้วก็มีน้อง อ๊อฟ ปองศักดิ์ เราก็ไม่รู้จะไปชิงกับใครเนี่ย (ยิ้ม) ก็เลยไม่ได้คาดหวังอะไรมาก แต่พอรู้ว่าได้รางวัลก็ดีใจ แล้วก็ตื่นเต้น พอตอนขึ้นไปรับรางวัลก็ไม่รู้จะพูดอะไร ก็พูดอะไรไม่รู้เรื่องออกไป
พี: จนบันนี้ก็ยังไม่รู้ตัวว่าพูดอะไรออกไป
เบน: ใช่
พี: สำหรับเบน ชลาทิศ วันนี้ เราจะมีกันถึง 2 ตอน ให้ดูกัน ตอนแรก concept ของเราเป็นการทำความรู้จักกันกับ เบน ชลาทิศ เค้ารู้จักกันอยู่แล้ว แต่เราก็จะถามซ้ำ เพราะเราไม่รู้จะถามอะไร
เบน: ok
พี: เริ่มจากคำถาม เบสิคก่อน ปูพื้นสำหรับคนที่ไม่รู้จักเลย คำถามแรกเลยครับ
เบน: ย้าว
พี: เข้าวงการมาได้ยังไง
เบน: เข้าวงการมาได้ยังไง วงการหนังโป๊เนี่ยใช่ไหม ไม่ใช่ วงการเพลงนะ ก็คือเอ่อ เดิมทีก็คือเรียนอยู่ที่คณะดุริยงคศิลป์ มหิดล แล้วก็คุยกับรุ่นพี่ พอดีรุ่นพี่ทำเพลงเอาไว้แล้วก็อยากจะทำเพลงขายใต้ดิน ที่นี้ก็เลยหานักร้อง ก็เลยเราก็ชอบร้องเพลงในคณะ ก็เลยลองชวนมาร้องดู(พยักหน้า)เท่านั้นแหละ ก็เลยทำออกมาชื่อวงโมโนโทนกรุ๊ป
อ๊อฟ: ก็ยังอยู่จนทุกวันนี้
เบน: ก็ยังอยู่ แต่ว่าเรา
พี: ดังแล้วแยกวง
เบน: โดนเค้าถีบออกมา(หัวเราะ)
พี: ยังจำได้ไหมครับ ตอนนั้นเนี่ยมันนานแค่ไหนแล้ว
เบน: ก็ประมาณตอนอยู่ ปี2 ก็ประมาณ 5-6 ปี
พี: 6 ปีเองเหรอ
เบน: เออ(เสียงดัง)
อ๊อฟ: ใครเป็นคนชวนเบนมา
เบน: โมโนโทน มันเป็นเหมือนสหกรณ์ดนตรี ไม่ใช่เป็นวงนะ คือถ้าเป็นวงมันก็ต้องตายตัวว่ามีใครมั่ง แต่ว่าโมโนโทนเวลาไปเล่นสดที่นี่ ก็จะมีกลุ่มนึงไปอีกกลุ่มนึงมาแบบเนี่ย คือมันเป็นสมาชิกประมาณ ถ้าพูดคราวๆก็คือมีประมาณ 20 กว่าคน 30 คนได้นะครับ สมาชิกที่ก่อตั้งจะมี พี่โทนี่ jazz in love แล้วก็จะมีพี่ตั้ม Frozen music พี่กุ่ย พี่แฟง เบน กิจแจส
อ๊อฟ: แล้วคนที่ชวนเบนมาละ
เบน: พี่แฟง พี่แฟงเรียนคณะเดียวกัน
พี: เค้าคือพี่แฟงนี่เอง เป็นคนเล็งเห็นว่า เอาไอ้นี่แหละว่ะ ไม่มีใครแล้ว
เบน: ก็ประมาณนั้น ไม่มีใครแล้ว
พี: มีชื่อเสียงโด่งดังกันมาจนถึงทุกวันนี้เนี่ย คิดว่าเพลงแรกที่สร้างชื่อเสียงให้เบน ชลาทิศ เนี่ย เพลงอะไร
เบน: สำหรับเบน เบนมองว่า เพลงที่สร้างชื่อเสียง มันค่อยๆ เราไม่ใช่เป็นนักร้องที่มาถึงแล้วก็จะดังเปรี้ยงขึ้นมาให้คนรู้จักเลย เบนว่าก็จะเป็นเหมือนกับว่า แต่ละบทเพลง แต่ละเพลงที่เราร้องเหมือนกับว่าเป็น เรียกว่าเป็นใบเบิกทางไปเรื่อยๆ ในการไปสู่โลกที่กว้างขึ้น ตอนที่ทำโมโนโทนก็จะมีเพลง Celebration, มีเพลง Turn of the light, Sick my duck เพลงหาย แล้วก็พอรู้จักในวงการ Indy ในระดับนึงนะครับ ก็เริ่มมาเริ่มงานกับพี่บอย โกสิยพงษ์ ก็ได้ร้องเพลงใกล้ คนก็จะรู้จักมากขึ้น จนมาถึงเพลง คนข้างล่าง ซึ้งหลายๆคนอาจจะรู้จักเบนจากเพลงนี้
พี: แล้วสไตล์การร้องเพลงที่ ร้องแล้วฟังเสียง แล้วรู้ว่าเนี่ย เบน ชลาทิศ ได้รับอิทธิพลมาจากใครรึเปล่า
เบน: คือจริงๆแล้ว การร้องเพลงของเราคือ เราโชคดีที่ตั้งแต่เราทำเพลงมาไม่มีใครมาคอยกำกับว่าต้องร้องแบบไหน ร้องแบบยังไงคือเราอาศัยความ เรียกว่าไรดีอ่ะ
อ๊อฟ: เป็นตัวของตัวเอง
เบน: ใช่ ก็คือ ตั้งแต่เราชอบร้องเพลงฟังเพลงมาตั้งแต่เด็ก ก็จะมีศิลปินที่ชอบเยอะ แล้วก็จะได้กลิ่นไอของศิลปินที่เราชอบมากๆมารวมอยู่ในเรามากกว่า
อ๊อฟ: เพลงแรกที่หัดร้อง
เบน: เพลงแรกที่หัดร้องตั้งแต่เด็กเหรอ ไม่รู้จำได้ไม่ได้ แต่จำได้ตอนเด็กๆพ่อกับแม่จะรู้ว่าเราชอบ XYZ แล้วทุกวันนี้ก็ยังร้อง XYZ ได้อยู่ (แล้วก็ร้อง) ดู ดา ดะ ดา ดา ดะ ดา ดะ ดู อะไรอย่างเงี่ย น่าจะเป็นร้อง XYZ
อ๊อฟ: เราน่าจะเป็นคนละรุ่นกัน เราไม่เห็นรู้จักเลย
เบน: เหรอ ไม่ใช่ ดอน สอนระเบียบ เหรอ (หัวเราะ)
อ๊อฟ: ใครเหรอ
เบน: ที่ตามไปดูคอนเสริ์ตบ่อยๆไง (หัวเราะ) ก็จะมีวง XYZ ที่น่าจะเป็นศิลปินที่ร้อง อีกคนก็จะมี ยุ้ย ญาติเยอะ ตอนนั้น ยุ้ยเค้าจะออกเทปตั้งแต่เด็กๆ ก็จะเป็นรุ่นราวคราวเดียวกัน
อ๊อฟ: เข้าประกวดบ้างไหม
เบน: ประกวด ประกวดนะ เคยประกวดตอนเรียนมัธยมอะไรแบบนี้ ตั้งแต่ประถมก็เคยประกวด แต่เป็นโรคเราจะเป็นโรค โรคกลัวอ่ะ คือถ้าอยู่ในอะไรกันเอง ในโรงเรียนเอง ประกวดกับเพื่อนๆ ประกวดอะไรเงี่ย จะประกวดได้ แต่ถ้าเป็นต้องไปสมัคร KPN ทำท่าอะไรอย่างเงี่ย เราทำไม่เป็นก็เลยไม่ได้ประกวด ก็จะประกวดโฟร์คซอง ประกวดอะไรตามโรงเรียนเราก็จะประกวด
อ๊อฟ: เวทีแรกที่ขึ้นประกวด ที่ชิงแชมป์กับคนอื่นเวทีอะไร
เบน: ตอนอนุบาล 2
อ๊อฟ: อนุบาล 2 คือ 2-3 ขวบ
เบน: อนุบาล 2 ก็ 5 ขวบแล้ว เข้าเรียนตอนป.4 เอ้ย เข้าเรียนตอน 4 ขวบ เป็นเกณฑ์มาตรฐาน ก็ประกวดหนูน้อย cowboy ก็ใส่ชุด cowboy คุณแม่เอาหมวกลูกเสือของพี่ที่ไม่ใช้แล้วไปพ่นสี cowboy แล้วก็ใส่ แล้วก็ใส่กางเกงยีนส์ไปประกวด ร้องเพลงขวัญเรียม (หัวเราะ เขินๆ) นั่นแหละ
อ๊อฟ: แล้วทำไมถึงเลือกเพลงนั้น
เบน: ก็เด็กๆฟังเพลงอย่างงั้นอ่ะ
อ๊อฟ: แสดงว่า เพลงแรกที่ร้องไม่ใช่ XYZ แต่เป็น ขวัญเรียม
เบน: ไม่ใช่ นั่นตอน 5 ขวบแล้ว โอ้ว
พี: ดูละครแล้วติด
เบน: ใช่ ยุคคุณ ชุติมา นัยนา กับ คุณ บิณฑ์ บรรลือฤทธิ์ จำได้
อ๊อฟ: แล้วชนะไหม
เบน: ไม่ชนะ เพราะขึ้นไปแล้วไม่ร้อง ยืนอยู่เฉยๆ ประมาณ 3 นาที แล้วพิธีกรก็มาเชิญลง อาย ก็คือถึงบอกว่าไม่ชอบประกวดอะไรแบบนี้ที่ไม่ใช่กันเองไง นั่นคือประกวดครั้งแรก มันถึงเป็นอะไรที่ฝังใจ ที่เราจะประกวดให้คนภายนอกมาดู เราทำตัวไม่ถูก ครั้งนั้นก็ชนะนะ ได้ขวัญใจช่างภาพ (หัวเราะ เสียงดัง) ยืนเฉยๆก็ได้รางวัล
พี: รางวัลที่ชนะจริงๆเลยครั้งแรก
เบน: ก็คือจะมีประกวดร้องเพลงของโรงเรียน งานวันวิชาการตอนป.4 คือเอาหลายๆโรงเรียนมาประกวดที่โรงเรียนเรา คือเราเป็นศูนย์รวมของศรีราชา ละแวกนั้น ดาราสมุทร เซนต์ปอนด์ ก็จะมาประกวดที่โรงเรียนเรา
พี: ศรีราชาที่เป็นซอส
เบน: เออ ประมาณนั้น ก็ร้องเพลงไดโนเสาร์ของพี่เจ ชุดแรก
พี: เกินไม่ทันอีกแล้ว
เบน: เหรอ นี่ยุคชาตรี
พี: แล้วตั้งแต่ประกวดมาเนี่ยได้มากี่รางวัลแล้วจากการประกวด
เบน: จำไม่ได้หรอก คือรางวัลที่มันได้คือ กล่องดินสอ อะไรแบบนี้ ประกวดระดับโรงเรียนอ่ะ ก็จะแบบจริงจังหน่อยก็จะเริ่มตอนมัธยมแล้วที่เริ่มได้โล่ ประกาศ ชนะโฟล์คซอง ชนะโฟล์คซองปีนี้ ชนะโฟล์คซองปีนี้ ชนะโฟล์คซองงานนี้ ชนะโฟล์คซองงานโน้น ชนะร้องเพลง ชนะแต่งเพลง ชนะอะไรแบบนี้ มันก็เริ่มเป็นมัธยม แล้วพอเริ่มมัธยมปลาย ก็เริ่มเป็นตัวแทนของโรงเรียนไปประกวดร้องเพลงระดับโรงเรียน ร้องเพลงระดับเอ่อภาค เอ้ยร้องเพลงระดับจังหวัดก่อน แล้วก็เป็นระดับภาค แล้วก็ระดับอะไรอย่างเงี่ย ก็ค่อยๆใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ
อ๊อฟ: แต่งเพลงเองด้วยเหรอ
เบน: มีบ้างแต่งเพลงกับเพื่อนๆ งานแต่ง เอองาน แต่ก็จะชอบรณรงค์รักษาสิ่งแวดล้อมก็แต่งเพลง รักป่ารักน้ำอะไรแบบเนี่ย เราก็จะอินไปกับเค้าด้วย
อ๊อฟ: จำได้สักนิดไหม
เบน: ไม่มีลืมไปแล้ว จำไม่ได้แล้ว
อ๊อฟ: แล้วแต่งเพลงครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่
เบน: เมื่อประมาณ 3 วันก่อน เข้าห้องอัดกับเพื่อนๆ B5 ตอนนั้นก็มีประโยคนึง พี่บอย แต่งไม่ออก เราก็เลยแต่งให้
พี: ประโยคนึง!
เบน: (หัวเราะเสียงดัง) ตอนนั้นพี่บอยง่วงนอนมาก ประมาณตี 3 พี่บอยบอกว่าพี่แต่งไม่ออกแล้ว ช่วยแต่งหน่อย ทุกคนก็คุยเล่นกันเพราะว่าไม่ได้เจอหน้ากัน ก็มาเรียมก็เพิ่งกลับมา เค้กก็เอาขนมมาให้กิน ทุกคนก็เล่นกันก็ไม่มีใครแต่ง เราก็แต่งเองก็ได้ ท่อนสุดท้าย เดี๋ยวก็จะได้ฟังกัน เพลง นานา
อ๊อฟ: ขอประโยคนั้นสักนิดนึงได้ไหม
เบน: จำไม่ได้ แต่งประมาณ จำประมาณได้ว่า ประมาณว่า คือว่าเค้าจะพูดแบบ ขอแค่เธอเรียกมา ให้ไกลสุดฟ้าก็จะไปหา อะไรแบบเนี่ย ตามสไตล์ B5 จะกลับมาหาทุกคน ก็จะต้องสรุป ณ สรุปประโยคสุดท้ายของเพลง อ๋อคนอื่นไม่มี ถ้าเธอมาจะจิกหัว เค้กก็แต่งตลกๆ เราก็แบบ มันก็ไม่ได้ ก็เลย ถ้าเธอ ฉันให้สัญญาว่าถ้าเธอมองมา ฉันจะอยู่ใกล้ๆ โอเค ก็เป็นบทสรุปของเพลง
อ๊อฟ: ตั้งแต่เด็ก จนถึงทุกวันนี้ คิดว่าตัวเองเสียงดีไหม
เบน: เสียงดี(หัวเราะ เขินๆ) คือไม่ใช่ จริงๆแล้วตอนเด็กๆจะชอบมีคนชมว่าเสียงดีนะอะไรแบบเนี่ย คือเราแค่รู้สึกว่าเราชอบร้องเพลง ตั้งแต่เด็กคือเราชอบร้องเพลง เราชอบฟังเพลง ชอบที่จะหาเพลงมาฟัง ชอบที่จะเล่นดนตรีกับเพื่อน ก็มีคนพูดบ่อยๆว่าเสียงดีๆ ซึ่งเรารู้จักคนเสียงดีเยอะ แล้วเราก็เชื่อว่าตัวเองจะเป็นคน คือเบนคิดว่า น่าจะเป็นอะไรที่ระดับนึงมากว่า คือเบนเองเน้นกับการถ่ายทอดอารมณ์มากกว่า ไม่ได้เน้นที่ตัวเสียงว่าจะต้องเป็นคนเสียงใส เสียงใหญ่ เสียงสูงอะไรแบบนี้ เบนเป็นคนเสียงมาตรฐาน น่าจะเป็นเรื่องการถ่ายทอดอารมณ์มากกว่า เราอาจจะเป็นเรื่อง เวลาเรารู้สึกอะไรแล้วเราหยิบเสียงออกมาใช้ได้ตรงใจเรา แต่คนอื่นเราไม่รู้ว่าตรงใจรึเปล่า แต่สำหรับเรา เราพอใจ
อ๊อฟ: คิดว่าเป็นพรสวรรค์ หรือพรแสวง
เบน: น่าจะเป็นคู่กันเพราะว่ามันเริ่มมาจากที่เราฟังคนที่บ้านเราร้องเพราะอ่ะ คุณแม่ คุณน้า คุณยาย คือทุกคนร้องเพราะอ่ะ คือแบบ ให้เราพูดตรงๆ เราก็แอบเชียร์ว่าคนที่บ้านร้องเพราะกว่านักร้องปัจจุบันอ่ะ (ยิ้ม เขินๆ) เค้าก็ร้องเพราะๆกันทุกคน เราก็แบบเหมือนได้อิทธิพลมาในการร้องเพลงกับฟังเพลง
อ๊อฟ: เพราะกว่าเบนไหม
เบน: เพราะกว่า แม่ร้องเพราะมากนะ แล้วก็คุณน้านี่จะเสียงเหมือนคุณ นัดดา วิยะการ กับ แคเรน คาเพนเตอร์ ผสมกันอะไรอย่างงั้น แล้วก็ คือที่บ้านจะชอบร้องเพลง
พี: ถ้าอยากให้แนะนำน้องๆถึงเทคนิค หรือวิธีการฝึกให้น้องที่อยากร้องเพลง
เบน: เอ่อ เท่าที่ประสบการณ์ที่สั่งสมมาปัจจุบันไม่มีเทคนิคอะไรมากมาย เพียงแค่เราชอบเราก็ร้อง โดยส่วนตัวที่ตัวเองฝึกนะครับ การร้องที่ดี มันเริ่มมาจากการเลียนแบบที่ดี เราชอบศิลปินคนไหนเราก็ร้องตามเค้า พอร้องได้สักระยะนึงเนี่ย ไอ้อะไรที่มันอยู่ข้างในตัวเราเองมันจะออกมาเองว่าเป็นแบบไหน เราอาจจะไม่ต้องไปร้องตามพี่แบงค์ วงแครช เสียงแบบนั้น จริงๆเราอาจจะต้อง เราอาจจะทำได้ เราอาจจะต้องร้องตามเค้าเพื่อที่จะได้อารมณ์ ได้รับรู้อารมณ์ในระดับนึง แล้วก็ฟังคนอื่นอีก เบนเชื่อว่าการฟังเพลงให้มาก การฟังเพลงให้กว้างเนี่ยมันจะช่วยให้กับตัวเรามองเห็นตัวเราได้ง่ายขึ้น
พี: เบนไม่เคยมีปัญหาเรื่องที่บ้านไม่สนับสนุนใช่ไหม
เบน: คือ เรื่องดนตรีก็ไม่มีปัญหา แต่อาจจะเป็นเรื่องเรียนที่แบบ เค้าคงเห็นว่าอาจจะเรียนอะไรไม่รอดนอกจากเรียนดนตรี ก็เลยโอเค
พี: เค้าไม่เรียกสนับสนุน เค้าเรียกจำใจ
เบน: จำใจ เพราะว่าเป็นคนที่เรียนโง่ตั้งแต่เด็ก ก็จะเจอเพื่อนๆที่เรียนด้วยกัน ทำอยู่วงเดียวกัน แม่อยากให้เรียนวิศวะ ก็ต้องไปเรียนวิศวะ ทุกวันตัวเราเองมานอนเฉยๆ เพื่อนก็ต้องมานั่งดีดกีตาร์ (ทำท่าอยากดีดกัตาร์จัดๆ) ทรมานอยู่ในห้อง อยากเล่นอะไรแบบนี้ เอ้ยจะทรมานตัวเองทำไม ก็อยากทำอะไรก็ทำ แต่ก็ควรจะดูสิ่งที่ถูกต้องด้วย บางทีผู้ใหญ่เค้าอยากให้เรามีอาชีพที่มั่นคง ก็มองในมุมผู้ใหญ่นะครับ ก็โอเคมาเรียนวิศวะก็ไม่เห็นจะต้องมาทำตัวแบบ อยากเรียน(ทำท่าอยากดีดกัตาร์จัดๆ) ก็เรียนให้มีความสุขแล้วก็กลับมาเล่นตอนกลางคืนให้มีความสุขเท่านั้นเอง ก็แบ่งเวลาก็พอ
พี: คนไหนอยากเรียนดนตรี ก็ตกให้หมดทุกวิชา
เบน: ไม่ใช่ เรียนดนตรีอย่างเดียวมันก็ ไม่รู้นะแล้วแต่มุมมอง ก็ถือว่าพี่เบนโชคดีที่ได้เรียนที่อยากเรียน เพราะว่าเรียนอย่างอื่นไม่ได้เพราะถ้าเรียนอย่างอื่นก็คงไม่จบ
พี: ส่วนตัวเบน ชอบเพลงแนวไหน
เบน: โดยส่วนตัวเป็นคนฟังเพลงกว้างมากเลย ทุกแนว เบนจะฟังตั้งแต่ ลูกทุ่ง ลูกกรุง ฟังเพลงร็อค เพลงคลาสิค ฟังหมดอ่ะ
พี: ไม่มีอะไรพิเศษ
เบน: ไม่มีอ่ะ ฟังได้แล้วแต่อารมณ์ บางทีตื่นมาแล้วอยากฟังเพลงลูกทุ่ง บางทีจะเข้าห้องน้ำอยากฟังเพลงคลาสิคแล้วแต่
พี: ตอนนี้ในเครื่องเล่นซีดี มีแผ่นของใครอยู่
เบน: เครื่องเล่นซีดีอยู่ในห้องน้ำ แล้วในห้องน้ำจะมีแผงซีดี 3 ชั้น เอ้ย 4 ชั้น ก็จะต้องเลือกเพลงให้ถูกใจก่อนถึงจะนั่งได้
พี: ถ้าวันไหนปวดมากๆ ต้องยืนบิดเลือกซีดี
เบน: ใช่ๆเป็นอย่างงั้น ถามทุกคนในบ้านได้จะรู้ว่าไม่ได้ต้องเอาเพลงให้โดนก่อน จะมีทุกแนว ก็คือจะมีทุกแนว
อ๊อฟ: กิจกรรมยามว่าทำอะไร
เบน: ฟังเพลง เข้าห้องน้ำ ตามปกติถ้าเบนไม่มีเวลาไปเที่ยวนะ ถ้าไม่อยู่หน้าคอมพิวเตอร์ ก็จะอยู่ในห้องน้ำฟังพลง อึด้วย เดี๋ยวนี้เราอาศัยอยู่ตามคอนโดอะไรแบบนี้นะ ทำเสียงดังเราก็จะเกรงใจชาวบ้าน ก็ต้องไปฟังในห้องน้ำ เปิดดังๆได้
อ๊อฟ: มี web เป็นของตัวเองด้วย
เบน: มีน้องแฟนคลับทำให้ แต่จะเป็นคนไปอัพเดทไปเขียนอะไรเอง ซึ่งนานๆจะเข้าสักทีนึง (ขำ) เดือนนึงก็จะเข้าไปเขียนอะไรสักทีนึง ที่เค้าเขียนว่าไดอารี่จริงๆมันไม่ใช่มันเป็นเหมือนประกาศแจ้งข่าวอะไรสักอย่างนึง ซึ่งเดือนนึงจะมีมาให้รู้สึกทีนึง นั่นก็คือ www.benchalatit.com
พี: เหมือนอารมณ์ประมาณว่าไดอารี่รายสะดวก
เบน: เออ ประมาณนั้นแหละ ก็คือว่าเราจะดูว่าไดอารี่มันเริ่มเน่ารึยัง พอเราโพสปุ๊บ ก็จะมีคนคนตอบ จนเริ่มเมื่อไหร่เบนจะมาอัพ ไดเน่า ไดเน่า เมื่อไหร่เบนจะมาอัพ ไดเน่า ไดเน่า โอเค ก็เริ่มจะอัพใหม่ แต่ดูอยุ่ทุกวัน ใช่มันเป็นเหมือนโรคจิตด้วย เวลาเข้าบ้านก็จะต้องเช็คไดอารี่ก่อนว่าจะมีใครมาเขียนรึเปล่า แต่ไม่ตอบ (หัวเราะ)
พี: ในไดอารี่เบน มีว่า รักพี่บอย ตรัยมากเลยคะ
เบน: (ขำ) น้องเค้าเบรอๆ เพิ่งจะได้อ่านเวปเหมือนกันในพันธ์ทิพย์ เค้าสับสนกันระหว่าง เบน กับ บอย ตรัย นี่คนเดียวกันรึเปล่า คนละคน (เสียงดัง) คนละคน (เสียงดัง) ไม่เหมือน ไม่เหมือนกันเลยพี่บอย ตรับ เค้าเป็นคนดี นี่เป็นคนไม่ดี (ชี้ตัวเอง) นั่นแหละ
อ๊อฟ: ทำไมตารางงานไม่เคยอัพเลย
เบน: ขี้เกียจ (ขำ) ก็บอกแล้วจริงแล้วเป็นคนที่ทำงานวันต่อวัน คือเราจะไม่ได้วางแผน คือเราโง่อ่ะ (เอามือปิดหน้า) คือจริงๆแล้วก็จะมีอัพเดทงานมาจากที่ออฟฟิศ ก็เราจะเป็นคนจำอะไรไม่ได้เพราะว่างานมันจะมาแบบ คือถ้าแต่ก่อนจะจำได้ทุกงานเลย อุ๊ยเดี๋ยวตอนบ่ายสองไปงานนี้ บ่ายสามไปงานนี้ แล้วห้าโมงไปงานนี้ จำได้เป็นเดือนหนะ แล้วพอหลังจากนี้พอเริ่มทำงานทุกวัน มันก็จะเริ่มไปสถานที่เดิมๆจนเราจำอะไรไม่เข้าหัวอ่ะ ต้องไปที่ rca แล้วเดี๋ยวต้องไปที่สยามต่อ แล้วกลับไปมาบุญครองอะไรแบบนี้ คือแบบจำไม่ได้เดี๋ยวนี้ใครถามว่ามีงานอะไร เราบอกจำไม่ได้อ่ะ แต่ว่าถ้าเกิดมีไอ้งานอัพเดทอยู่จะเปิดให้อ่าน อ๋อมีอันนี้มีอันนี้จำไม่ได้
อ๊อฟ: แล้วอย่างงี้แฟนๆจะตามไปดูยังไง
เบน: ก็ไม่รู้เหมือนกัน (ทำหน้าเบ้) คือเวลาไปร้องเพลงที่ไหนก็อยากให้มีแฟนๆตามไปดู และอยากมาก แต่ก็ไม่รู้ ไม่รู้ทำไมนักร้องคนอื่นเค้าตามไปดูกันได้นะ แล้วเค้าไปดูกันยังไงอ่ะ
อ๊อฟ: เค้าคงอัพเดทบ้างมั้ง
เบน: ไม่อัพเดทหรอก ไม่มีคนเล่นหรอก มีเนี่ย เข้าถึงแฟนเพลงที่สุดแล้ว อือใกล้ชิด ทำเอง คนอื่นเค้าอาจจะไปหาอัพเดทงานมาทำ มีแฟนคลับทำให้หมดไง เราต้องทำเองขวนขวายเอง ซึ่งก็ขี้เกียจอยู่ด้วย
พี: แฟนคลับคนไหนสนใจดูตารางงานให้พี่เบน
เบน: ก็ช่วยดูให้หน่อยนะ คือก็จะมีอัพเดทงานเรื่อยๆนะ ในเวป bakery ก็มี ก็จะมีอัพเดท งานของเบน ของโต๋ ของฟลัว นอกจากในเวปของเบน ก็จะมีในเวปของ bakery ที่อัพเดทอยู่เรื่อยๆ
อ๊อฟ: เลี้ยงสัตว์บ้างไหม
เบน: เลี้ยงครับ ตอนเด็กก็จะเลี้ยงหมาอย่างเดียว เลี้ยงหมด พันธุ์ทาง พันธุ์ไทย ก็จะมีตัวที่เราถูกใจมากๆ ชื่อขุนช้าง คือ หมาคอกนี้เหมือนหมาประหลาดนะ มันเป็นหมาตัวเตื้ยๆ เป็นพันธุ์ทาง thousand way ก็ ก็คือทั้งคอกเลยอ่ะ หน้าผากมันจะไม่มีผมอ่ะ ไม่รู้เหมือนกันว่ามันเป็นอะไร ทั้งคอกเลยอ่ะ คอกเนี่ย พ่อเลยตั้งให้ว่าขุนช้าง แล้วเราก็ชอบมันเพราะว่ามันฉลาดหน้าผากมันเหมือนอะไรสักอย่าง คือมันไม่มีขน แต่เราเลี้ยงตัวเดียวไง ไปบ้านอื่นก็ไปชื่อขุนช้างเหมือนกัน เราก็บอกว่าเวลาเอาไปต้องชื่อขุนช้าง ก็อธิบายรูปทรงว่า เห็นไหมหัวมันไม่มีผม เค้าก็อือโอเค ขุนช้าง ไม่มีปัญหาเพราะอยู่คนละบ้านกัน
อ๊อฟ: ตอนนี้ขุนช้างเป็นยังไงบ้าง
เบน: ตายไปนานแล้ว ตั้งแต่ตอนประถม ก็จะมีขุนช้าง มีอีแดง มีอีหลังอาน ก็จะมีเริ่มเลี้ยงหมาฝรั่งตอนอยู่มัธยม อยากได้พันธ์แมนเซสฮาวด์ ตัวเตี้ยๆ รู้จัก ยี่ห้อ ฮัชปั๊บปี้ไหมที่หน้ายาวๆ หูยาวๆ นั่นแหละ แต่ตัวเหม็นมากขอบอก หมาพันธุ์เนี่ย คือไม่อาบน้ำให้มันหรอก เพราะมันเหม็น คือพยามอาบให้มันหลายที่แล้ว แล้วก็ท้อ มันเหม็นอ่ะ เหม็นทุกอย่างเลยอ่ะ แต่ว่ามันน่ารักมากเลยอ่ะ รู้แล้วก็มีความสุขเวลาอยู่กับมัน เวลาจะกินข้าวก็ต้องเอาไม้หนีบไปหนีบหูให้มัน (ทำท่าทางประกอบ) แล้วก็กินข้าว อะไรแบบเนี่ย เพราะเวลากินหูมันจะตกลงไปในอาหาร แต่ว่ามันก็ตายด้วยที่เราพยามอาบน้ำให้มัน เป็นปอดบวม พยามสู้กันเอามันอาบน้ำ
อ๊อฟ: คือมันเป็นหมาพันธุ์ต้องเหม็นแล้วจะมีชีวิตรอด
เบน: ใช่ นั่นแหละ แล้วก็รู้สึกแย่ ก็คือหลังจากนั้นก็ไม่เลี้ยงอะไรเลย ก็มีเอาพุดเดิ้ลมาให้ ก็คือ แมนเซสฮาวด์ นี่จะชื่อไทสัน ก็คือตอนหลังจากไทสันตายเนี่ย เราก็ไม่เลี้ยงอะไรเลยไม่อยากเลี้ยง แต่คุณแม่ก็จะเอาหมามาให้อีกตัวนึง คุณแม่เลี้ยงเองชื่อ จูเนียร์ ก็เป็นไทสันจูเนียร์ เอามาเป็นแทนที่ไทสัน
อ๊อฟ: หน้าตาเหมือนกันเหรอ
เบน: ไม่เหมือน เป็นพุดเดิ้ล แต่ว่าปัจจุบันเนี่ย จูเนียร์ก็ยังอยู่นะ แต่ว่าตอนนี้จูเนี่ยร์พิการ เป็นโดนหมาที่บ้านด้วยกันกัดหลัง แล้วก็เดินขาหลังไม่ได้ ก็ต้องใส่แพมเพิสตลอด คุณแม่ก็เลยต้องคอยเช็ดอึอะไรให้ตลอด ก็พอเริ่มจูเนียร์ก็เริ่มขึ้นมัธยมปลาย แล้วก็เริ่มเข้ามหาลัยละ ก็เข้ากรุงเทพ ก็ไม่ได้เลี้ยงอะไรมา 2 ปีจนกระทั้ง เริ่มทำเพลง ก็เริ่มย้ายมาอยู่อพาตเม้นท์ใหญ่ขึ้น ก็เริ่มมีพื้นที่ในการเลี้ยงสัตว์
พี: อพาตเม้นท์คุณป้า
เบน: ไม่ใช่ อพาตเม้นท์คุณตุ้ม ไม่ใช่ ก็คือ โอ้ว ก็คือ เริ่มอยากเลี้ยงสัตว์ เพราะเราเป็นคนเลี้ยงสัตว์ตั้งแต่เด็ก ก็เริ่มหาหมาไปเลี้ยงก็มีพันธุ์โกเด้น นี่แหละที่ทำให้จูเนียร์หลังขาเป๋อยู่ทุกวันนี้
อ๊อฟ: โกเด้น มันตัวใหญ่มากเลยนะ
เบน: ใช่ เราก็เอามาเลี้ยงไง แล้วพอเลี้ยงไปสักพักนึง มันก็ตัวใหญ่ขึ้น (ทำมือใหญ่มาก) แล้วเราก็ต้องย้ายอพาตเม้นท์ไปอยู่ที่เล็กลง เราก็เลยเอา
พี: นึกว่าจะใหญ่ขึ้น
เบน: ไม่ใช่ เพราะด้วยเวลาไปทำงาน ชอบไปทำงานสาย เลยต้องไปอยู่ที่ใกล้ๆที่ทำงาน เค้าจะได้มาเคาะเรียก เออ ก็เลยต้องเอาปีใหม่ หมาก็คือโกเด้น ชื่อปีใหม่ ก็เลยเอาปีใหม่กลับไปอยู่ชลบุรี แล้วก็ไปทะเลาะกันอีท่าไหนไม่รู้กัดจูเนียร์จนพิการ แต่ก็ยังอยู่ด้วยกัน ก็ตามมีตามเกิด ก็พอย้ายไปอยู่อพาตเม้นท์ที่เล็กลงเนี่ย เค้าก็จะห้ามเลี้ยงหมาอะไรอย่างเงี่ยนะครับ อ้อถัดจากปีใหม่ยังมีอีกพันธุ์นึง พันธุ์ที่ใฝ่ฝันอยากจะเลี้ยงตั้งแต่เด็กก็คือ พันธุ์ปั๊ค
อ๊อฟ: ที่ตามันหลุดได้อะนะ
เบน: ใช่แต่หมาที่บ้านมันไม่หลุดหนินั่นแหละ เห็นมีคนบอกเหมือนกันว่าเวลามัน ตื่นเต้นหรือตกใจมากๆ ตามันจะหลุดออกมาเป็นยวง แต่ว่าหมาที่บ้านไม่เป็น ชื่อ หมามุ่ย หน้ามันจะย่นตลอด (ทำหน้าย่น) เวลาเราทำงานกลับมา หน้ามันจะขี้วีนมาก มันจะขี้โมโหตลอดเวลา เวลาเราทำงานมาเหนื่อยๆ กลับบ้านก็อยากเจออะไรสบายๆใจเนี่ย เวลามาเจอหน้ามันแล้วจะยิ่งเซ็งมาก เป็นไรมากป่ะ พอเลี้ยงได้ไม่นานก็ต้องเอากลับไปให้ที่บ้านเลี้ยงอีก เพราะว่าแบบไม่ไหวแล้วเหนื่อย เจอมันทำหน้าแบบ (ทำหน้าเลียนแบบหมาให้ดู) ตลอดอ่ะ แล้วมันก็ดื้อมาก คือแบบเห่าตลอดเวลา โดนเจ้าของอพาตเม้นท์ด่าไม่ให้เลี้ยงสัตว์นะครับ ก็เลยต้องเอามันไปให้ที่บ้านเลี้ยงต่อ
พี: เมื่อไหร่จะถึงแมวสักที่
เบน: นี่ไงจะถึงแล้ว จะถึงแล้ว
อ๊อฟ: ก็เค้าบอกห้ามเลี้ยงสัตว์ไม่ใช่เหรอ
เบน: ใช่ก็คือเค้าห้ามเลี้ยงสัตว์เพราะว่าหมามันเห่าเสียงดังมันรบกวนเพื่อนบ้าน เอาไงดีว่ะ เลี้ยงอะไรดี (ทำตาเลิกลัก) เลี้ยงแมว แมวไม่เห่า (หัวเราะ)
อ๊อฟ: แมวมันไม่เห่าแต่แมวมันก็ยังร้องได้
เบน: มันไม่ร้อง แมว เปอร์เซียร์ ก็คือหมามันรบกวนไง ก็โอเคเลี้ยงแมว ซื้อมาตัวนึง ชื่อแมวเมี่อย มีหมามุ่ย แล้วก็ต้องมีแมวเมื่อย พันธุ์หิมาลายันนะครับ แมวมันก็จะเมื่อย กลางวันมันก็จะนอน โอเคชื่อแมวเมื่อย พอเลี้ยงแมวเมื่อยไปสักพักนึง เลี้ยงได้ 2 เดือน กลัวเวลาไปทำงานก็สงสารมันกลัวมันเหงา เลยซื้อมาอีกตัวนึง พอได้เพื่อนตัวนึง ก็ไปซื้อมาอีกตัวนึง พอได้อีกตัวนึง ก็ไปซื้อมาอีกตัวนึง
อ๊อฟ: สรุปมีกี่ตัวแล้วเนี่ย
เบน: เยอะ ตอนนี้มีเยอะ มีเมื่อย เมขลา มีมุกมิก แล้วก็มีน้องหมอก แล้วก็มีลูกมันออกมาอีก ตอนนี้ก็เริ่มกระจายไปให้พี่ๆที่รวมงานกันเอาไปเลี้ยง ก็มีไชโย ชื่อไชโย กับสุดใจ สุดใจจะเป็นแมวสีดำ แล้วก็ดื้อมาก ดื้อสุดใจเลย ใช่ ไชโยที่ให้ชื่อไชโยเพราะมันเหมือนอึ่งไชโย ตอนเด็กๆมันเดินไม่ได้มันจะนอนขาแบะ (ทำท่าประกอบ) อย่างเงี่ยแล้วมันก็จะไถ่ๆตัวไปเหมือนอึ่งเวลาโดนทอด มันก็จะเป็นแบบไชโย (ทำท่าประกอบ) ก็เลยให้มันชื่อไชโย อืม
อ๊อฟ: เพราะเลี้ยงหมาไม่ได้เลยมาเลี้ยงแมว แล้วจริงๆชอบแมวไหม
เบน: แต่ก่อนตอนเด็กๆกลัวแมว กลัวมาก ไม่รู้กลัว เป็นโรคกลัวโดนมันตบอะไรแบบเนี่ย แมวไทยอ่ะ ถึงขั้นเกลียดแมวอ่ะ เพราะเรารัก เลี้ยงหมาตั้งแต่เด็กแล้วก็จะรู้ว่าหมาไม่ถูกกับแมว ก็แบบเกลียดแมวๆ อะไรแบบเนี่ย แต่พอต้องหาอะไรเลี้ยงจริงๆเพราะเหงาไงอยู่อพาตเม้นท์ใช่ไหมครับ ก็ไปดูแมว เฮ้ยมันน่ารักอ่ะ มันขี้อ้อนมันไม่ใช่เหมือนแมวไทย แมวเปอร์เซีย มันจะแบบ (ทำเสียงแมวอ้อน) คือทำไรไม่เป็นอ่ะ คือต้องแบบทำให้หน่อยสิ รักฉันหน่อยสิ อะไรแบบเนี่ย มาอุ้มหน่อยสิ มากอดกันหน่อยสิ มาคุยกันหน่อยนะ อะไรแบบเนี่ย คือเค้าต้องมีเรียกร้องความสนใจตลอดเวลา เราก็เลยหลงมัน
อ๊อฟ: ตอนนี้รักแมวมากกว่าหมาไหม
เบน: รักเท่ากัน
อ๊อฟ: เค้าบอกว่าแมวกันผีได้ใช่ไหม
เบน: น่าจะกันได้นะไม่รู้ เพราะแต่ก่อนที่ห้องอพาตเม้นท์อ่ะมีผี นี่เราไม่ได้พูดเล่นนะ เป็นคนกลัวผี กลัวมากๆ กลัวแบบทำอะไรไม่ได้ (ทำท่าแข็งไป) แข็งอ่ะ คือแบบเวลาเรากลัวผีเนี่ย มันก็จะกลัวขึ้นมาเวลาบางทีเราเดินๆอยู่เราไม่กลัว แต่พอนึกถึงผีปุ๊บ ตาแข็งเลยนะ (ทำท่าประกอบ) เพราะเราไม่อยากจะมองไปทางอื่น เพราะกลัวแบบมองไปแล้วเจอ ก็เลยจ้องอยู่แค่ตรงนั้นที่เรามอง แล้วก็วิ่งขึ้นห้องนอน
อ๊อฟ: กลัวความมืดรึเปล่า
เบน: ไม่ กลัวผี ความมืดเดินได้
พี: เคยเจอไหมครับ
เบน: ไม่เจอ
พี: อยากเจอไหมครับ
เบน: ไม่อยาก
อ๊อฟ: แล้วรู้ได้ไงว่าเมื่อก่อนอพาต์เม้นท์มีผีอ่ะ
เบน: ก็เพื่อนจะเจอบ่อย เพื่อนที่มานอนที่ห้องจะเจอผีที่ห้องบ่อย ทั้งผีอำ ผีโผล่มาให้เห็นอะไรแบบเนี่ย
พี: เบนกลิ้งไปทับรึเปล่า
เบน: ไม่ใช่ก็จะนอนอยู่คนละโซนกัน เวลาเพื่อนมา ห้องมันเล็กก็จะต้องไปนอนหน้าห้องน้ำ แล้วก็จะชอบเจอคนโผล่มาจากห้องน้ำ โผล่หน้ามาพอเพื่อนหันไปแล้วเค้าก็จะหลบอะไรแบบเนี่ย เป็นแบบเนี่ยบ่อยๆ
อ๊อฟ: พอเพื่อนเล่าให้ฟังแล้วกล้าเข้าห้องน้ำไหม
เบน: เราอ่ะกล้าก็ห้องเราอ่ะ กลัวแต่ว่าอะไรที่มันมารุกรานในห้องเรามันไม่ถูกต้อง เป็นคนรักษาความยุติธรรม ในบ้านตัวเองอ่ะได้ นั่งเล่นคอมอยู่ตรงนั้นอ่ะไม่กลัว เพื่อนก็จะหลอกผีนะเว้ย ไม่กลัว แต่ถ้าเกิดผีอย่างอื่นอ่ะกลัว เวลาไปดูหนังผีอ่ะกลัว เวลาเดินอยู่คนเดียวกลัว อะไรแบบเนี่ย
อ๊อฟ: เคยเจอในเวปมีเบนไปเล่าเรื่องผีด้วย
เบน: เหรอ ผีนี่แหละผีที่ห้องอ่ะ ไม่ได้เจอ เพื่อนเจอ แต่เพื่อนไล่ไปแล้ว เพื่อนไล่ผี ก็มันฉี่ใส่ผี (หัวเราะ) คือผีอยู่ในห้องน้ำใช่ไหม แล้วมันก็กลับมาช่วงดึกๆแล้วก็เมา พอเจอผีหลอก แล้วมันก็เจอหลายทีมันก็รู้สึกโกรธมันก็ด่า จะมาหลอกมันทำไม ก็เลยไปยืนฉี่ใส่ผี แล้วผีก็หายไปเลย
อ๊อฟ: ผีกลัวฉี่?
เบน: คือไม่เชิง คือก็จะแช่งผี ผีจะกลัวคนแช่ง เออ บอกว่ามาหลอกทำไมเดี๋ยวจะไม่ให้ไปผุดไปเกิดอะไรแบบเนี่ย จะแช่งอะไรแบบเนี่ย เคยเจอหลายคนที่มาเล่าให้ฟังว่าท่องสอดมนต์แล้วผีไม่ไปอะไรแบบเนี่ย เพื่อนๆที่เคยเจอผีแล้วแบบนะโมตะสะ นะโมตะสะ แล้วอยู่ดีๆลืมตามาแล้ว ผี นะโมตะสะ ใส่ (ทำท่าผีหลอกกลับ) ก็จะมี เราก็จะมาสรุปว่าผีมันไม่ได้กลัวท่องมนต์หรอก ถ้าคนที่ไม่ได้เคยท่องมนต์เป็นปกติ อย่าไปท่องเลย เพราะว่าท่องไปก็ไม่ได้รู้คำว่าเค้าพูดว่าอะไร ไปแช่งมันดีกว่า เพราะมันมาหลอกเราแล้วไหนๆก็เอากำไรคืนจากมันบ้าง แช่งมัน มาเรื่องผีได้ไงเนี่ย
พี: นอกจากร้องเพลงแล้วเนี่ย แต่งเพลงได้
เบน: พอได้ คือไม่ค่อยมีโอกาสได้แต่งตั้งแต่รวมงานกับพี่บอย ก็จะแบบ พี่บอยทำอยางเดียว
อ๊อฟ: พี่บอยแย่งทำป่ะ คืออยากทำป่ะ
เบน: คือไม่ใช่ เราเป็นคนขี้เกรงใจ แล้วก็เราทำงานกับนักแต่งเพลงมือหนึ่งของประเทศไทยแล้วอ่ะ แล้วจะมาทำอีกทำไมอ่ะ เราจะมาทำเองทำไม ให้พี่บอยแต่งมันเพราะอยู่แล้ว
พี: ทำนอง เมื่อก่อนแต่งได้ด้วยไหม
เบน: ทำเองทั้งหมดแหละ แต่คือไม่ได้ทำเลย ตั้งแต่รวมงานกับคุณบอย โกสิยพงษ์ เนี่ยนะ เก็บฝีมือมานานมาก เมื่อก่อนก็ได้แต่งบ้าง อัลบั้ม B5 ก็ได้แต่งเพลงให้เค้กร้อง เพลงไอ้นั่นอ่ะ ลืมไปแล้วด้วยว่าแต่งเพลงอะไร อีกที (ร้อง) ถ้าหากว่าเธอยืนยันวันนี้จะไป ที่เค้กร้องอ่ะ
พี: ทำไมแต่งแล้วไม่ร้องเอง ของตัวเองเนี่ยมีแต่งแล้วร้องเองบ้างไหม
เบน: ก็อยากให้เพื่อนร้องอ่ะ (ขำ) เออ ของตัวเองเหรอ (นึก) ไม่มี น่าจะชุดหน้านะ แต่ว่าช่วงโมโนโทน ก็จะเป็นคนแต่งเนื้อร้องเองด้วย
พี: เล่นหนังเล่นละคร อยากเล่นไหม เคยมีคนมาชวนบ้างไหม เล่นเป็นอะไร โจรเหรอ
เบน: ไม่ได้ ไม่เอา ไม่อยาก มีคนชวน แต่ว่า ไม่รู้ เล่นเป็นโจรอะไรแบบเนี่ย เล่นเป็นเพื่อนพระเอก ตัวโจ๊กอะไรแบบเนี่ย แต่ไม่เอาไม่ใช่คาเรคเตอร์เรา คาเรคเตจอร์เราต้องเป็นพระเอก เอ้อ อาจจะเป็นพระเอกที่หน้าตาไม่ค่อยดีหน่อย แต่ว่าต้องเป็นพระเอกอ่ะ ก็เลยโอเคไม่เล่น (หัวเราะ) ไม่เอาไม่เล่น เล่นละครไม่เป็น อาจจะสนใจ เออ ต้องเป็นพระเอก
อ๊อฟ: นี่ไง เป็นพระเอกใน Open Season
เบน: เออ ตอนนี้ก็ไปให้เสียงเป็นพระเอกอยู่ ไม่ได้พากษ์ ไปร้องเพลงเฉยๆ ร้องเพลงตอนที่พระเอกเค้าเศร้าไง เป็นตัวแทนของความรู้สึกของพระเอก
พี: ถ้าไม่เล่นหนัง เล่นละครก็จะไม่เห็นหน้าพี่เบนในทีวี แต่ในมิวสิควีดีโอก็ยังหาดูยากนะ
เบน: ไม่เล่นๆ เหรอ ต้องไปซื้อคาราโอเกะมาดู
อ๊อฟ: เคยดูมิวสิควีดีโอคนข้างล่างไหม
เบน: ออกมา 3 วิ นับไว้ ฉึบๆๆๆๆ คือจริงๆแล้วเนี่ยนะ คนข้างล่างมันทำความเข้าใจได้ง่ายไง คือ มีติ๊ก เจษฏาพรอยู่แล้วเนี่ย จะไปดูคนอื่นทำไม จะมาดูหน้าอย่างนี้ทำไม (ชี้หน้าตัวเอง)
อ๊อฟ: แล้วทำไมเค้าไม่เอาเป็นพระเอกอ่ะ
เบน: เดี๋ยวจ๋าจะอวกไง เอาติ๊กอ่ะดีแล้ว นั่นแหละ เอ้อ อย่าให้ออกมาเยอะเลย (หัวเราะ)
พี: นอกจากนั้นยังมีข่าวมาอีกว่าเร็วๆนี้จะมีคอนเสริ์ตการกุศล
เบน: ใช่ คอนเสิร์ตการกุศล Love Charity Concert: เดือนแห่งความรักและการให้
พบกับ อาร์มแชร์, เบน ชลาทิศ
คอนเสิร์ตจะมีขึ้นในวันศุกร์ที่ 16 กุมภา เวลา 17.00 - 20.00 น.
ณ หอประชุม SC มหาวิทยาลัยกรุงเทพ กล้วยน้ำไท
บัตรราคา 250 บาท รายได้หลังหักค่าใช้จ่ายจะมอบให้กับ “วัดพระบาทน้ำพุ”
พี: เทปนี้เราพอกันแล้วดีกว่า เรื่องที่สุดๆ เนี่ยเราเอาไว้เทปหน้า ช่วงนี้เราไปดู VTR ของพี่เบนกันดีกว่า เค้าวาดเสื้อไว้อย่างสวยงาม
เบน: สวยมากด้วย
อ๊อฟ: นี่คือเสื้อที่เบนวาดไว้เสร็จแล้วสวยไหมคะ ใครจะคิดว่าเบนวาดได้สวยขนาดนี้
เบน: สวยมาก เป็นเสื้อสำหรับสุภาพสตรีนะฮะ คือเราเขียน ตอนแรกคิดว่าจะวาดอะไรดี แล้วก็เขียนชื่อเบน ชลาทิศ เอาไว้ดีกว่า เพราะว่าจะได้อยู่ตรงกลางหัวใจของผู้ใส่
อ๊อฟ: สาวๆคนไหนอยากได้เสื้อตัวนี้ก็เขียน comment เข้ามา
เบน: พี่เบนน่ารักจังเลยอะไรแบบนี้ ก็จะได้เสื้อตัวนี้ไป
พี: ถ้าเขียนมาว่า เบน ชลาทิศ ใครไม่เห้นรู้จักเลย อันนี้ไม่ได้ ไม่ให้
เบน: อันนี้ก็จะไม่ได้ ไม่ได้
อ๊อฟ: เราจะให้เบนเลือก comment กันเองเลยว่าจะแจกใคร
เบน: OK
อ๊อฟ: ส่งเข้ามาที่ www.jiggaban.com หรือ comment@jiggaban.com ก็จะได้เสื้อตัวนี้ไป หรือถ้าใครมีคำถามอยากถามเบน ก็ส่งมาได้ที่เดียวกัน เราจะไปถามเบนมาตอบให้ แล้วยังไงวันนี้ก็ขอบคุณ เบนมาก
เบน: ขอบคุณจ๊ะ
อ๊อฟ: แต่เบนก็จะยังไม่ไปไหน จะยังอยู่กับเราในเทปหน้าต่อ
เบน: OK
อ๊อฟ: วันนี้เราก็ลาท่านผู้ชมไปก่อน สวัสดีคะ
เบน: สวัสดีครับ
พี: สวัสดีครับ
รักการอ่าน คลิ๊กอ่านบทสัมภาษณ์ได้ที่นี่เลย
ชอบฟังแต่เสียง, เบื่อหน้าพิธีกร คลิ๊กเพื่อ Download แต่เสียงได้ที่นี่
ดูรูป ระหว่างการสัมภาษณ์ได้ที่นี่
Video ในรูปแบบอื่นๆ (เพื่อความคมชัด)
จิกกะบาลเสนอหน้า - เบน ชลาทิศ
เบน ชลาทิศ @ แจ่มบาร์ ตอนที่ 3
เบน ชลาทิศ @ แจ่มบาร์ ตอนที่ 2
เบน ชลาทิศ @ แจ่มบาร์ ตอนที่ 1
Emporium Music Festival # 9 - Jazz Of Love - Funk Machine –Ben Chalatit
เปิดตัวอัลบั้ม Living in C Major - B5
Love Charity Concert - เบน
BBA Charity Concert - เบน ชลาทิศ
เปิดอัลบั้ม Ost. “ยังไงก็รัก”
จิกกะบาล - เบน ชลาทิศ
ตอน 2.1 The return of Ben
ตอนที่ 2 เบน ชลาทิศ ตันติวุฒิ
ตอนที่ 1 เบน ชลาทิศ ตันติวุฒิ
